Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ιατρικής ΚΛΕΒΕΙ ΤΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ που καλούν σε Γενική Συνέλευση

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ιατρικής και συγκεκριμένα τα τέσσερα εκλεγμένα της μέλη στο Διοικητικό Συμβούλιο έκλεψαν 120 υπογραφές που απαιτούσαν διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης.
Την Τετάρτη 4 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση Δ.Σ. στην οποία καταθέσαμε, μαζί με τους συναδέλφους της ΑΡ.ΕΝ., 120 υπογραφές που αιτούνταν διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης για την Πέμπτη 5 Δεκέμβρη. Οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ δήλωσαν ότι ήθελαν 2 μέρες να ελέγξουν (!) την εγκυρότητα των υπογραφών και κάλεσαν εκ νέου συνεδρίαση του Δ.Σ. την Παρασκευή 6.12.13. Την Παρασκευή ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΛΕΣΑΝ. Με λίγα λόγια πήραν τις υπογραφές και εξαφανίστηκαν.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ. Απουσιάζουν επανειλημμένα από τα Διοικητικά Συμβούλια (μόνο τις τελευταίες μέρες δεν εμφανίστηκαν σε 3 συνεδριάσεις- Δευτέρα 2/12, Παρασκευή 6/12, Δευτέρα 9/12). Αν νομίζουν ότι ο Σύλλογος και η δημοκρατική του λειτουργία είναι τσιφλίκι τους είναι γελασμένοι. 
Δε φτάνει που έκλεψαν τις υπογραφές, την Πέμπτη 5/12, ανακοίνωσαν στα έτη ότι ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Γενική Συνέλευση, χωρίς να πουν το λόγο στους φοιτητές!
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ= ΚΛΕΦΤΕΣ, ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Καλούμε το Σύλλογο να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ 4 ΕΚΛΕΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ απο το Διοικητικό Συμβούλιο καθώς καταστρατηγούν ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Δευτέρα, 9 Δεκέμβρη 2013






Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Καταγγέλλουμε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ιατρικής και τους εκπροσώπους της στο Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) του Φοιτητικού Συλλόγου (ΦΣ).
Σήμερα, Δευτέρα 2 Δεκέμβρη, οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, δεν εμφανίστηκαν στην τακτική συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο του Δ.Σ. μας παρέπεμψε σε ένα άλλο μέλος του ΔΣ που βρίσκεται εκτός Ιωαννίνων(!). Το κρυφτούλι και η τακτική του σπασμένου τηλεφώνου φανερώνουν τον πραγματικό χαρακτήρα της ΔΑΠ. Ο στόχος τους είναι να εμποδίσουν με κάθε μέσο την εκ νέου συνεδρίαση του Φοιτητικού Συλλόγου. Κανένα από τα προβλήματα των φοιτητών ή των εργαζόμενων στη σχολή και γενικότερα στο πανεπιστήμιο δεν έχει λυθεί και η ΔΑΠ συνεχίζει προκλητικά να στηρίζει την κυβέρνηση του Αρβανιτόπουλου και του Σαμαρά. Το Resistance EAAK καλεί σε έκτακτο ΔΣ αύριο Τρίτη 3 Δεκέμβρη, στις 2μμ για κατάθεση υπογραφών για διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης. Αν οι συνάδελφοι της ΔΑΠ δεν εμφανιστούν ξανά καλούμε το Φοιτητικό Σύλλογο να ζητήσει την παραίτησή τους. 
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 2ΜΜ, ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ Β' ΕΤΟΥΣ.

RESISTANCE EAAK, Δευτέρα 2/12/2013

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

ΑΛΗΘΕΙΑ 30 Νοέμβρη 2013

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ

*Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ 13η ΒΔΟΜΑΔΑ. 

*ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΤΟΝ ΕΟΠΥΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ 

* Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ-ΣΦΑΓΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ "ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ" (και άλλες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας)
(το 2013 πληρώσαμε για τόκους χρέους 6 δισεκατομμυρια ευρώ και το 2014 θα δώσουν για την παιδεία 4,6 δις!-συνολικά οι περικοπές σε παιδεια-υγεία-ασφάλιση το 2014 σε σχέση με το 2013
 είναι στα 3,5δις ευρώ---> ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ=ΚΛΟΠΗ)

*21 ΟΙΚΟΤΡΟΦΟΙ ΕΚΔΙΩΧΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΔΟΜΠΟΛΗΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ (!)

*5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛ.ΑΣ. ΚΑΙ ΤΗ ΝΔ

*ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ (Πέμπτη 5/12, 2μμ)
ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ RESISTANCE-EAAK 
ΜΕ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΜΑΣ

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Τις τελευταίες 13 βδομάδες το πανεπιστήμιο βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο των κοινωνικών εξελίξεων καθώς μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων ενορχηστρωμένη απο τη συνήθη ύποπτη τριάδα της εξαθλίωσης, κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ  έχει ως στόχο να εξαθλιώσει το δημόσιο πανεπιστήμιο μετατρέποντάς το σε εύφορη κοιλάδα κερδοφορίας των πολυεθνικών που σαν αρπακτικά παραμονεύουν να κατασπαράξουν το κουφάρι του.Παράλληλα, οι εργαζόμενοι πετιούνται εν μία νυκτί στο δρόμο αδιαφορώντας για την όξυνση της ήδη τεταμένης κοινωνικής καταπίεσης που αντικατοπτρίζεται με τα τρομακτικά επίπεδα ανεργίας (60%), τη φτώχεια, φασισμό κπλ. Στο σφαγείο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ βρίσκεται και η δημόσια υγεία καθώς οι νέες αναδιαρθρώσεις καταστρέφουν ολοσχερώς τον υγειονομικό τομέα ωθώντας τον στο δρόμο της ιδιωτικοποίησης.

Πανεπιστήμιο

Ύστερα απο "φιλότιμες" προσπάθειες του Υπουργείου να λοιδορήσει τον αγώνα των διοικητικών(απειλές επιστράτευσης,μιντιακό ΔΑΠιτοκίνημα Ανοιχτές σχολές κλπ) τώρα επιλέγει τον ύπουλο δρόμο διάσπασης της απεργιακής συνοχής εκ των έσω. Συγκεκριμένα από τους 1165 που μπαίνουν σε διαθεσιμότητα οι 515 απολύονται καταδικαζόμενοι στο αβέβαιο μέλλον της ανεργίας και της εργασιακής περιπλάνησης ενώ 650 "μοιράζονται" σε άλλα ιδρύματα με αμφίβολες εργασιακές προοπτικές δεδομένου του σχεδιασμού της κυβέρνησης για περαιτέρω απολύσεις(4.000 μέσα στο 2013 και 15.000 το 2014)!Η αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης αποτελεί την πρώτη ρωγμή στο σκληρό προφίλ της καθώς παίρνει πίσω την αργία των μη απογραφέντων και καταργεί δική της τροπολογία που ψήφισε πριν από ένα μήνα.Ενώ παραδέχεται ανοιχτά τις 515 απολύσεις που κρύβονταν πίσω από τον παραπλανητικό μανδύα της διαθεσιμότητας.
Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να στηρίξει έμπρακτα τον δίκαιο αγώνα των διοικητικών ούτως ώστε καμία απόλυση να μη γίνει στο ήδη υποστελεχωμένο δημόσιο πανεπιστήμιο( 0,79 διοικ./100 φοιτητές στο ΕΚΠΑ ενω στη Γερμανία αυτή η αναλογία είναι 7,6/100 φοιτητές και στις Μ.Βρετανία 8,7/100 φοιτητές)

Υγεία

  • Κλείσιμο ΕΟΠΥΥ και διαθεσιμότητα εργαζομένων και γιατρών
  • Συγχωνεύσεις και κλείσιμο νοσοκομείων(5 σε Αττική και 3 σε Θεσσαλονίκη) ενώ πρόσφατα μπαίνουν στο στόχαστρο και οι Ψυχιατρικές κλινικές
  • Υποχρεωτικό αγροτικό για όλους με μισθούς πείνας των 800€ και σκοπό το επιφανειακό μπάλωμα του ανεπαρκούς υγειονομικού χάρτη της επαρχίας.
  • Υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων με εγκληματικές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή.
  • Χαράτσι 25€ για κάθε νοσηλεία σε νοσοκομείο
Η σφοδρή επίθεση στο δημόσιο σύστημα υγείας συμπαρασύρει και τις εργασιακές μας προοπτικές που θα χαρακτηρίζονται από άκρατη εκμετάλλευση,ατελέσφορη εντατικοποίηση και αναξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας χωρίς αντίκρυσμα για τον εργαζόμενο και τις ανάγκες της κοινωνίας.Πάνω σε αυτή την επιτηδευμένη υποβάθμιση του ΕΣΥ οι πολυεθνικές βρίσκουν νέους ορίζοντες κερδοφορίας στο δημόσιο σύστημα υγείας, μέσω των επικείμενων ιδιωτικοποιήσεων που βλέπουμε να μπαίνουν στην αυτόματο πιλότο της κυβερνητικής πολιτικής.
Σε αυτό το φόντο της εξαθλίωσης όλων των εκφάνσεων της δημόσιας ζωής και της κοινωνικής μιζέριας που θέλουν να μας επιβάλλουν η μόνη λύση από δω και στο εξής φαντάζει η συμπόρευση του φοιτητικού κινήματος με τους αγωνιζόμενους κλάδους για μια συνολική ανατροπή της πολιτικής αυτής!Αυτό για να πετύχει πρέπει να γίνει από τα κάτω ώστε όλος ο κόσμος να εμπλακεί στους συλλογικούς αγώνες που αποτελούν τη μοναδική λύση με προοπτική νίκης. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να πάμε όλοι στη γενική συνέλευση και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας!

Κείμενο της Πρωτοβουλίας Αριστερών Φοιτητών, σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στην Ιατρική Αθήνας

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Το Πανεπιστήμιο παραμένει κλειστό με αποκλειστική ευθύνη του Υπουργού Παιδείας και της Κυβέρνησης. 

Η αντικειμενική αδυναμία λειτουργίας του Ιδρύματος έχει διαπιστωθεί επανειλημμένως. Συνεχίζουμε το δίκαιο αγώνα μας ενάντια στις απολύσεις, στη διαθεσιμότητα και στη θέση συναδέλφων σε αργία εδώ και 11 εβδομάδες, βάσει των αποφάσεων των προηγούμενων γενικών μας συνελεύσεων. Η Γ.Σ. στις 26 Νοεμβρίου 2013 ψήφισε το ακόλουθο πλαίσιο αγώνα:

Προκηρύσσει 48ωρη απεργία για Τετάρτη-Πέμπτη 27 και 28 Νοεμβρίου 2013. 
Απόσυρση της ΚΥΑ Να ακυρωθεί η οριζόντια κατάργηση κλάδων (π.χ. φύλακες, υπάλληλοι Η/Υ). Να αρθούν οι Πειθαρχικές διώξεις των Συναδέλφων.
 Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 28/11/2013, 9.00 το πρωί. 
Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα απολυθεί ο επόμενος συνάδελφός μας μέχρι να έρθει η σειρά μας. Αποφασίσαμε να σταθούμε με το κεφάλι ψηλά και όχι μοιραίοι και άβουλοι. Γιατί όταν τα πράγματα φτάνουν στο όριό τους, μπορεί να χρειαστεί να χαθούν κι εξάμηνα, και μεροκάματα, και η βολή μας, και ίσως πράγματα ακόμα πιο σημαντικά. Γιατί δεν υπάρχει αγώνας χωρίς κόστος, όπως δεν γίνεται ανατροπή χωρίς εξέγερση. 

Γιατί όταν στραγγαλίζουν μια ολόκληρη γενιά, η ζωή μπορεί να κερδηθεί μόνο στους δρόμους.Ιωάννινα 26 Νοεμβρίου 2013

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Η "ανεξάρτητη" ΔΑΠ...

Ένα μίνι αφιέρωμα(από τον περασμένο Απρίλη) στην διακηρυγμένη ανεξαρτησία της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ...

Αφορμή για το παρόν post ήταν η δημοσιοποίηση του φετινού προεκλογικού βίντεο της ΔΑΠ, πριν λίγες ώρες.



Τώρα που απολαύσαμε την απαράμιλλη αισθητική και παραγωγική συλλογιστική του βίντεο, ας σταθούμε σε μερικές λίγο δυσδιάκριτες λεπτομέρειες, οι οποίες κατά τη γνώμη μας αξίζουν λίγη προσοχή ως χαρακτηριστικότατες του ποιόν της ΔΑΠ...

Ως πηγή θα χρησιμοποιήσουμε αποκλειστικά και μόνο το παραπάνω βίντεο, τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από το ίδιο το προεκλογικό υλικό της ΔΑΠάρας, καθώς ακόμα και με τόσο "δύσκολο" υλικό μπορούμε να οδηγηθούμε σε μια σειρά σημαντικά συμπεράσματα.

Κοντολογίς, επειδή μπορούμε.

Ξεκινάμε λοιπόν, με το ζήτημα προτάσεων, οι οποίες εμφανίζονται στο 01:06 [μας πιάσατε, οι κακόβουλες υποσημειώσεις δικές μας (ή της ιστορίας...)]


Και δημιουργείται η εύλογη απορία: πώς γίνεται να είναι πάντοτε μπροστά από τις εξελίξεις στην παιδεία οι προτάσεις της ΔΑΠ; Μην είναι χαρακτήρες από την "Επιστροφή στο μέλλον"; Μην είναι μάντηδες; Μην είναι χαρτορίχτρες; Μην έχουν τάχατες πολιτικές ικανότητες;

Όχι αγαπητοί αναγνώστες. Η απάντηση είναι πολύ απλούστερη και τίμια. Επειδή μας αρέσει να καταφεύγουμε στο "Newton's Flaming Laser Sword" (πολύ κοφτερότερο από το ξυράφι του Όκαμ), προχωράμε λίγο πίσω, περίπου στο 00:37 του βίντεο για να δούμε το εξής:


Μα θα πει κάποιος, πώς γίνεται η "ανεξάρτητη" ΔΑΠ να "συμμετέχει ουσιαστικά στη διαμόρφωση του κυβερνητικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για τη(ν) τριτοβάθμια εκπαίδευση";

Ή ακόμα καλύτερα, μπορεί να πει πως η ΔΑΠ συμμετέχει ως η ανυποχώρητη δύναμη που χάρη στην "ανεξαρτησία" της θα κάνει σκληρές και ανηλεείς διαπραγματεύσεις.

Ωραία. Γουστάρουμε.

Γι αυτό πηγαίνουμε λίγο μετά, στο 00:46, στο οποίο βρίσκουμε ένα άρθρο για το οποίο προφανώς η ΔΑΠ νιώθει βαθιά υπερήφανη, για να το προβάλλει με αυτόν τον τρόπο στο προεκλογικό της υλικό. Ως συνήθως, κάνετε click στην εικόνα για να μεγενθύνετε το άρθρο που κατονομάζει σαφέστατα τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ως τη "Νεολαία της κυβερνητικής παράταξης" και "Νεολαία της ΝΔ":

Πιστεύει κανείς ακόμα πως ο ίδιος, ή οποιοσδήποτε γνωστός του, μπορεί να ψηφίσει ΔΑΠ θεωρώντας πως στηρίζει τα συμφέροντα των φοιτητών; Πιστεύοντας πως πρόκειται για μια κατ' οποιονδήποτε τρόπο "ανεξάρτητη" δύναμη, που κάνει πολιτική στοχεύοντας στο "καλό του φοιτητή"; Πιστεύοντας πως πρόκειται για μια αμιγώς "φοιτητική" ψήφο, ή πως ψηφίζοντάς τη δείχνει πως δεν πέφτει θύμα εκμετάλλευσης κάποιου "κακού κόμματος";

Ε, λοιπόν, ακόμα και γι αυτόν, η ίδια η ΔΑΠ έχει φροντίσει να συμπεριλάβει στο βίντεό της μια αποστομωτική απάντηση, στο 00:31: Άλλο ένα άρθρο για το οποίο ένιωσε τόσο περήφανη που το περιέλαβε στο προεκλογικό της υλικό:

Και για να μην υπάρχει καμμία απολύτως παρανόηση, επαναλαμβάνουμε τα επίμαχα σημεία του άρθρου (τα οποία είναι σχεδόν το σύνολο της ουσίας της σελίδας που εμφανίζεται στο βίντεο):

Δύο μήνες μετά τις εθνικές εκλογές και λίγες μέρες πριν από τις ευρωεκλογές, η Ν.Δ. επιβεβαίωσε την κυριαρχία της στο πιο δυναμικό κομμάτι του πληθυσμού, (σ)τη νεολαία. [...] ο γραμματέας της Κ.Ε. της Ν.Δ., κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης δήλωσε "η μεγάλη νίκη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αποδεικνύει ότι οι προτάσεις της Ν.Δ. βρίσκουν απήχηση στους νέους" [...] ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ τόνισε "Σήμερα οι φοιτητές επιβραβεύουν με την ψήφο τους στα στελέχη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ"

Τέρμα τα δίφραγκα:

Την επόμενη των φοιτητικών εκλογών, η ΔΑΠ θα καταθέσει κάθε μία ψήφο που πήρε στη Νέα Δημοκρατία και κατ' επέκταση στην τρικομματική κυβέρνηση που μας κάνει τη ζωή κόλαση καθημερινά. Κάθε ένας που θα βρεθεί πίσω από το παραβάν την Τετάρτη, με αυτό το κριτήριο πρέπει να την κρίνει και να πράξει αναλόγως.


YΓ: Και επειδή δεν μπορούμε να αντισταθούμε, ας απολαύσουμε λίγο από τη δαπίτικη "άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου της χώρας"




Αναδημοσίευση από: http://antinomiaeaaknomikis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_14.html

Πέμπτη 17/10 στις 12, Ακαδημία. ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ


Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

ΚΑΛΕΣΜΑ Ε.Α.Α.Κ. ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ 73η ΣΥΝΟΔΟ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Στα μέσα του Αυγούστου, και λίγες μέρες πριν την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς μάθαμε για την πραγματοποίηση της 73ης Συνόδου Πρυτάνεων στο νησί των Φαιά­κων! Η σύ­νο­δος θα διεξαχθεί στις 28-31/08, με προεδρεύουσα τη γνωστή και μη εξαιρετέα Α.Σαλή-Παπα­σαλή, πρύτανη του Ιονίου Πανεπιστημίου. Σε γενικές γραμμές η πληροφόρηση είναι ελλιπής. Ακριβής τόπος και ώρα δεν είναι γνωστά στο «ευρύ κοινό», ενώ αξίζει να αναφέρουμε ότι ούτε η επί­σημη ιστοσελίδα της Συνόδου πρυτάνεων ούτε του Ιονίου Πανεπιστημίου κάνουν λόγο για το γεγονός. Όσον αφορά τη θεματολογία, η πληροφόρηση είναι εξίσου ανεπαρκής, με μοναδικό ίσως στοιχείο τ’ ότι θα συζητηθεί το θέμα της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων. To όλο κλίμα μυστικότητας υποδεικνύει το σαθρό υπόβαθρο για τη φύση των αποφάσεων που ενδεχομένως να παρθούν, για άλλη μια φορά, σε βάρος της ακαδημαϊκής κοινότητας ενάντια στα συμφέροντα φοιτητών, καθηγητών, εργαζομένων.
Η περίοδος που θα πραγματοποιηθεί η Τακτική Σύνοδος Πρυτάνεων θεωρούμε πως δεν είναι καθόλου τυχαία. Βρίσκεται σε απόλυτη συνοχή με τον υπερβάλλοντα καλοκαιρινό ζήλο όλων τον καθεστωτικών οργάνων, ώστε να εφαρμοστούν όπως -όπως τα σχέδια τους με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις. Αυτό έγινε εμφανές από τις αρχές κιόλας του καλοκαιριού που διανύουμε, καθώς η κυβέρνηση-τσίρκο εξαπολύει συνεχείς επι­θέ­σεις, εκτός των άλλων, και στην εκπαίδευση σε όλες της τις βαθμίδες. Καθηγητές επιτάσσονται για μια απερ­γία που δεν έγινε ποτέ, εκπαιδευτικοί και διοικητικοί υπάλ-ληλοι απολύονται ή τίθενται σε διαθε­σιμότητα, σχολεία και σχολές κλείνουν. Όλο και πε-ρισσότερες οικογένειες μπαίνουν στη μαύρη λίστα της ανεργίας, τη στιγμή που όλο και λιγότεροι θα έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση. Ωστόσο, φαίνεται πως δεν τα έχουμε δει όλα ακόμα…
Τον τελευταίο χρόνο οι Σύνοδοι Πρυτάνεων έχουν κρατήσει μια στάση που υπό άλλες συνθήκες δεν θα περιμέναμε. ‘Έχουν πάρει κατά καιρούς αποφά­σεις στις οποίες καταδικάζουν πτυχές του νόμου Διαμαντο­πούλου-Αρβανιτόπουλου, στρέφονται ενάντια στη σύσταση και τη λειτουργία των Συμβουλίων Ιδρύματος, ενώ πολλές φορές δημο-σιεύουν υποστηρικτικές, τάχα, ανακοινώσεις για τους εκάστοτε πληττόμενους. Παρόλα αυτά, ο νόμος εφαρμόζεται για τα καλά, και οι όποιες εναντιώσεις τους ήταν στα χαρτιά και  φυσικά για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα και τη θέση τους στη διοίκηση του Πανεπιστη­μίου έναντι του αντίπαλου δέους, αυτού των Συμβουλίων. Παράλληλα, τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες πολλαπλών επεμβάσεων της αστυνομίας στο πανεπιστημιακό άσυλο και συλλήψεων φοι­τητών, με την ανοχή των πρυτανικών αρχών. Είναι λοιπόν σαφές πως ο ρόλος τους είναι να περάσουν τις όποιες καταστροφικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από την πίσω πόρτα, να μειώσουν τυχόν αντιδράσεις, είτε είναι από φοιτητές, διοικητικούς υπαλλήλους ή καθη­γητές, και φυσικά να διατηρήσουν την εξουσία τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα καιροσκοπισμού αποτελεί η πρύτανης του Ιονίου Πα­νεπιστημίου, Σαλή-Παπασαλή η οποία προβαίνει σε κινήσεις εντυπωσιασμού, όπως η απόφαση για «Δωρεάν Ενδιαίτηση των Κυ­πρί­ων Φοιτητών» του Ι.Π. , τη στιγμή που τα κονδύλια για σίτιση-στέγαση μειώνονται δραματικά, σε σημείο που φοιτητές αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους γιατί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις βασικές τους ανάγκες. Ενώ, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως λίγους μήνες πριν η ίδια διέταξε και τη σύλληψη 28 φοιτητών μέσα από το κτήριο της Πρυτανείας. Η στάση της γίνεται κάθε φορά όλο και πιο προκλητική, καθώς αδια­φορεί επιδεικτικά για τα προβλήματα των φοιτητών και του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ακολουθεί κατά γράμμα την πολιτική που χαράσσει η κυβέρνησή της (θυμίζουμε ότι πρόκειται για υποψήφια βουλευτή με τη Ν.Δ.) εφαρμόζοντας ένα-ένα τα αντιλαϊκά μέτρα που επιβάλλονται από Τρόικα-ΕΕ-ΔΝΤ και χρησιμοποιώντας δυνάμεις καταστολής όποτε θεωρεί ότι «απειλείται». Το γεγονός ότι αυτή η Σύνοδος Πρυτάνεων γίνεται υπό την προεδρεία της και μάλιστα στην Κέρκυρα δεν μπορεί παρά να εγείρει ερωτήματα για τη σκοπιμότητα της…
Ως Ε.Α.Α.Κ. Ιονίου Πανεπιστημίου θεωρούμε ότι πρέπει να δώσουμε το δικό μας στίγμα δυναμικά στην παρούσα Σύνοδο Πρυτάνεων. Καλούμε όλους τους φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου, τους φοιτητές σε πανελλαδικό επίπεδο, τους διοικητικούς υπαλλή­λους και το διδακτικό προσωπικό των Πανεπιστημίων σε συντονισμένη και μαζική παρέμβαση την ημέρα της Συνόδου προκειμένου να αναδείξουμε τα προβλήματα από τη βάση τους και να δώσουμε τη δική μας απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε. Γιατί η λύση δεν δίνεται μέσα από συνεδριάσεις «incognito» αλλά μέσα από ένα μαζικό πανεκπαιδευτικό μέτωπο ενάντια στην αισχρή αναδιάρθρωση που μας επιβάλλουν, σε συμπόρευση μαθητών, δασκάλων, καθηγητών, φοιτητών, εργαζομένων, ανέργων.
   ΣΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ
    ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ         

       ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

                  ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Ανακοίνωση των σχημάτων ΕΑΑΚ Ιωαννίνων για την αυριανή συνεδρίαση της Αναπτυξιακής Εταιρίας του Π.Ι.

Όλοι αύριο στις 10:00 στην σύγκλητο!

Αύριο Πέμπτη 27/6, στις 10 το πρωί στην αίθουσα Συγκλήτου συνεδριάζει η Αναπτυξιακή εταιρεία για απολογισμό και προϋπολογισμό. Και μπαίνουν θέματα όπως: 

-Εγγραφή ανά 6μηνο στη σχολή (για αρχή 5ε)

-Αύξηση ενοικίου Φοιτητικής Εστίας (κατά 15ε στο Παν/μιο)

-Εγγραφή για τη λέσχη σίτισης (άγνωστο ποσό).
Η Πρυτανεία ακολουθώντας τις πρακτικές της κυβέρνησης της ΕΕ και του ΔΝΤ προσπαθεί μέσα στο καλοκαίρι να καταργήσει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.

Δεν θα το αφήσουμε να περάσει! 

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ
ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

ΟΥΤΕ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΟΥΤΕ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ. ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων περνάει από εξωτερική αξιολόγηση από την Τρίτη 25/6 εώς και την Πέμπτη 27/6. Πρόκειται για μία διάταξη του νόμου-πλαίσιο απέναντι στον οποίο το φοιτητικό κίνημα έχει δώσει τεράστιες μάχες για την ανατροπή του. Μία ομάδα από «εμπειρογνώμονες» από το εξωτερικό θα αξιολογήσουν την «ποιότητα» του Τμήματός μας. Αυτοί οι εμπειρογνώμονες επιλέγονται από την Α.ΔΙ.Π. (Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση) η οποία είναι ορισμένη από το Υπ. Παιδείας. Πρόκειται για μία προσπάθεια που έχει στόχο τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αξιολόγηση που έγινε στο γειτονικό Β.Ε.Τ. όπου πήρε μία πολύ θετική αξιολόγηση με το παράδοξο ότι αυτή η σχολή δεν έχει καν κτήριο! Καταλαβαίνουμε ότι μία «αξιολόγηση» που αδιαφορεί για το αν υπάρχουν εγκαταστάσεις και υποδομές για τις σπουδές μας σε καμία περίπτωση δεν έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των σπουδών μας όπως ψευδώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση αλλά και το φερέφωνό τους στις σχολές ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Τα κριτήρια της αξιολόγησης δεν έχουν να κάνουν σε τίποτα με τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων αλλά υπηρετούν το πανεπιστήμιο του Μνημονίου και της αγοράς. Δηλαδή: χαμηλή αξιολόγηση=υποχρηματοδότηση-υποβάθμιση-συγχώνευση ενώ καλή αξιολόγηση=ευκαιρία να μπουν εταιρείες με χρηματοδοτήσεις και ανταλλάγματα από μία σχολή που θα τους βγάζει κέρδη. Πέρα από την εξέταση σε εργαστήρια, κλινικές, πρόγραμμα σπουδών κλπ οι αξιολογητές θα συναντηθούν και με φοιτητές. Μέχρι στιγμής δεν έχει έρθει καμία πρόσκληση στο επίσημο όργανο των φοιτητών- το Φοιτητικό Σύλλογο-. Υποθέτουμε θέλουν να συναντήσουν τα «δικά» τους παιδιά (βλέπε ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) όπως έγινε και τόσους μήνες στην Επιτροπή Σπουδών όπου ο συνάδελφος της ΔΑΠ «εκπροσωπούσε» το Σύλλογο για τις πολύ σημαντικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών χωρίς φυσικά να το ξέρει ο Σύλλογος. 

 Η κυβέρνηση του Σαμαρά μετά τις δέκα μέρες της ΕΡΤ κρέμεται από μία κλωστή δεν μπορεί να πείσει κανέναν ότι ενδιαφέρεται για το «καλό» των πανεπιστημίων ή οποιουδήποτε άλλου κοινωνικού αγαθού. Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρείται λογικό να διδασκόμαστε ΧΩΡΙΣ ΒΙΒΛΙΑ π.χ. Ανατομία+άτλαντας. Οι συγχωνεύσεις των νοσοκομείων υπό το νέο υπουργό Υγείας ΄Αδωνις-Μπουμπούκος, το κλείσιμο της ΕΡΤ, το χτύπημα στη δημόσια παιδεία όλων των βαθμίδων κλπ έχουν ένα κοινό στόχο: να συνεχίσει να πληρώνεται ένα χρέος για να διασωθούν ντόπιες και ξένες τράπεζες και λοιπές επιχειρησεις. Απέναντι σε αυτές τις προσπάθειες προτάσσουμε ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία των αναγκών της εργατικής τάξης και της κοινωνίας. Η ΕΡΤ αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει «Εργατικός Έλεγχος» και «ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕ ΓΥΡΝΑ, ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ». Αυτό το παράδειγμα θέλουμε να απλώσουμε και στις σχολές μας αλλά και σε όλες τις πτυχές τις κοινωνίας.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ (ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΥΝΆΝΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ) την ΠΕΜΠΤΗ 27/6, 11πμ-12:40μμ στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΤΟΣ.

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Βραζιλία:Μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα

megales-diadiloseis-brazilia.jpg
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε μεγάλες πόλεις της Βραζιλίας, διαμαρτυρόμενοι για τις ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, την αστυνομική βία και την κυβερνητική διαφθορά.
Στόχος είναι να εκφραστεί η δυσαρέσκεια των πολιτών σχετικά με την οικονομία της χώρας, τον υψηλό πληθωρισμό και την έξαρση των εγκλημάτων βίας, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στις αρχές του μήνα από μια μικρή διαδήλωση στο Σάο Πάολο για με την αύξηση των εισιτηρίων στα αστικά λεωφορεία, αλλά σύντομα εξελίχθηκαν σε μαζικές διαμαρτυρίες πολιτών. Αφορμή στάθηκαν οι βίαιες τακτικές που χρησιμοποίησε η αστυνομία προκειμένου να διαλύσει τις αρχικές διαδηλώσεις.

Οι σφοδρότερες συγκρούσεις έλαβαν χώρα την περασμένη Πέμπτη στο Σάο Πάολο, όταν η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες προκειμένου να διαλύσει το πλήθος των διαδηλωτών. Περισσότερα από 100 άτομα τραυματίστηκαν εξαιτίας των συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένων και 15 δημοσιογράφων.
Brazil Protest:: Brazil protests
Brazil Protest:: Protests in Brazil - 17 Jun 2013


Brazil Protest:: protests

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Ολοι/ες αυριο στις 10:30 στο κτηριο της ΕΡΑ Ηπειρου

Ολοι/ες αυριο στις 10:30 στο κτηριο της ΕΡΑ Ηπειρου (πισω απο το δημαρχειο) στην πορεια της 24ωρης γενικης απεργιας που κυρηξαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για το κλεισιμο της ΕΡΤ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η ΕΡΤ ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ-ΔΗΜΟΣΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ/ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013

Ψήφισμα της Συνέλευσης της πλατείας Ταξίμ (Μόλις βγήκε)

t10_RTX107NI

Μόλις βγήκε το ψήφισμα της Συνέλευσης της πλατείας Ταξίμ, Κωνσταντινούπολη, με τα πρώτα βασικά αιτήματα των εξεγερμένων (από το FB της Λεύγας το βρήκαμε)
(Το κείμενο μεταφρασμένο)

Αιτήματα του Occupy Gezi
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!
  1. Το πάρκο Γκεζί θα διατηρηθεί όπως είναι. Δεν θα εκτεθεί σε οποιαδήποτε περαιτέρω έργα κάτω από το όνομα ενός στρατώνα, εμπορικού κέντρου, οικιστικής περιοχής ή μουσείου κτλ.
  2. Άοπλοι και μη-βίαιοι πολίτες που συνέρχονται για να ασκήσουν τα συνταγματικά τους δικαιώματα δεν θα εκτεθούν σε αστυνομική βία. Όσοι έχουν συλληφθεί επειδή άσκησαν αυτά τα δικαιώματα θα αφεθούν ελεύθεροι. Όλο το πολιτικό, γραφειοκρατικό ή δημόσιο προσωπικό που έχει πάρει διαταγή να επιτεθεί σε διαδηλωτές που ασκούν το δικαίωμα τους στο συνέρχεσθαι, αυτοί που κατευθύνουν τις διαταγές, και τα άτομα που εφαρμόζουν την βία, θα πρέπει να κατηγορηθούν με βάση την σχετική νομοθεσία.
  3. Ο κύριος στόχος των πολιτικών περί ιδιωτικοποίησης και περιβάλλοντος της κυβέρνησης είναι η ρύθμιση του δημόσιου κέρδους. Για να ωφεληθούν ίσα οι Τούρκοι πολίτες, η μεταφορά, πώληση και ενοικίαση δημόσιων χώρων, παραλίων, υδάτων, δασών, υδάτινων ρευμάτων, πάρκων και αστικών συμβόλων σε ιδιωτικές εταιρίες, επιχειρηματικούς ομίλους, και επενδυτές θα σταματήσει.
  4. Η δημοκρατία δεν συνίσταται μόνο στην ρίψη ενός ψηφοδελτίου στην κάλπη. Η δημοκρατία εγγυάται το κράτος το ίδιο καθώς κάθε ομάδα εντός του λαού εκφράζει τις ανάγκες και τα παράπονα του χωρίς να βιώνει φόβο, σύλληψη ή βασανιστήριο. Αυτή η αντίσταση είναι ένας αγώνας για ελευθερία της έκφρασης και ελευθερίας της σκέψης. Αυτοί που θέλουν να σώσουν το πάρκο σήμερα έχουν λάβει την ίδια μεταχείριση που έχουν λάβει αυτοί που υπεράσπιζαν την μαντίλα χθες. Η αντίσταση του πάρκου Γκεζί αρνείται κάθε είδους καταπίεσης.
  5. Είδαμε τα τηλεοπτικά κανάλια, τις εφημερίδες, και τους ιστότοπους επαγγελματικό καθήκον των οποίων είναι η προστασία του δημόσιου αγαθού και η διακίνηση σωστών πληροφοριών να αγνοούν για μέρες τους πολίτες αυτής της χώρας, νέους και ηλικιωμένους, που έρχονται στο πάρκο Γκεζί στην Ταξίμ για να ασκήσουν τα συνταγματικά τους δικαιώματα με ειρηνικό τρόπο. Η ανακοίνωση της αντίστασης μας στον λαό από τα μέσα ενημέρωσης την τέταρτη μέρα, είναι η αθέτηση του επαγγελματικού τους καθήκοντος. Καλούμε τα μέσα ενημέρωσης- και ειδικά τους μεγιστάνες των μέσων που οφείλουν τον πλούτο τους στον λαό-  να δράσουν με έναν ηθικό και επαγγελματικό τρόπο.
ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ!
  1. Οι διαδηλώσεις θα συνεχίσουν μέχρι τις αναμενόμενες διευκρινησεις που αφορούν το πάρκο Γκεζί.
  2. Για αποτροπεί εκφυλισμού, η αντίσταση θα απέχει από βανδαλισμό, βρίσιμο, αλκοόλ και καταστροφή του περιβάλλοντος.
  3. Δεν θα επιτραπεί σε καμιά πολιτκή ομάδα, οργανισμό ή ιδεολογία να οικιοποιηθεί την αντίσταση. Η αντίσταση θα συνεχίσει ώμο με ώμο ασχέτως εθνική ή θρησκευτικής ομάδας, πολιτικού κόμματος ή φυλετικής ταυτότητας.
  4. Με στόχο να αποθαρρυνθούν φήμες, καμιά είδηση, tweet, ή φήμες δεν θα διαδίδονται χωρίς επαρκής επιβεβαίωση. Καμιά πληροφορία που διαβάζεται ή ακούγεται από τις ειδήσεις δεν θα γίνεται δεκτή χωρίς αμφισβήτηση.
  5. Οι διαδηλωτές θα χρησιμοποιήσουν εργαλεία επικοινωνίας για να απαντούν στις εφημερίδες, τηλεοπτικά κανάλια και ιστότοπους που διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για να δείξουν ότι η κυβέρνηση έχει δίκαιο. Σαν οι αναγνώστες, οι ακροατές και οι χρήστες αυτών των μέσων ενημέρωσης θα τα προειδοποιήσουμε και μέσω τηλεφώνου και email θα τα καλέσουμε να είναι  αντικειμενικά.
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου 

————————————————————————————-
Occupy Gezi Demands by Taksim Dayanismasi [Taksim Solidarity]
TO THE PEOPLE AND THE GOVERNMENT!
1. Gezi Park will be preserved as it is. It will not be exposed to any further works under the name of a barracks, mall, residential area, or museum, etc.
2. Unarmed and non-violent citizens who are congregating to exercise their constitutional rights will not be exposed to police violence. Those arrested for exercising these rights will be set free. All political, bureaucratic or public staff who have given the order to attack demonstrators exercising their right to assembly, those directing the attacks, and those individuals applying the violence, should be prosecuted in line with relevant legislation.
3. The main aim of the government’s privatisation and environmental policies is to monitor public profit. So that they may benefit the citizens of Turkey equally, the transfer, sale and renting out of public spaces, beaches, waters, forests, streams, parks and urban symbols to private companies, large holdings and investors will end.
4. Democracy does not consist only of going to the ballot box to cast a vote. Democracy guarantees the state itself as every group among the people expresses its needs and complaints without experiencing fear, arrest or torture. This resistance is a struggle for freedom of expression and freedom of thought. Those who want to save the park today have received the same treatment as those who advocated the headscarf yesterday. The Gezi Park resistance refuses every type of oppression.
5. We have seen the television channels, newspapers and news websites whose professional duty is to protect the public good and relay correct information have neglected for days this country’s citizens, youth and elderly who have been coming to Taksim’s Gezi Park to exercise their constitutional rights in a peaceful manner. For the media to have announced our resistance to the people on its fourth day is to disregard their professional duty. In this we call on the media—and especially the media patrons who owe their wealth to the people—to act in an ethical and professional way.
TO OUR FELLOW DEMONSTRATORS!
1. The demonstrations will continue until the awaited clarification regarding Gezi Park.
2. To prevent degeneration, the resistance will abstain itself from vandalism, swearing, alcohol and destroying the environment.
3. Permission will not be given to any political group, organisation or ideology to claim ownership of the resistance. The resistance will proceed shoulder to shoulder regardless of ethnic group, religious group, political party or gender identity.
4. With the aim of discouraging speculation, no news, tweets or rumours will be spread without corroboration. No information read, heard or received from the news will be accepted without question.
5. Demonstrators will use media tools to respond to the newspapers, television channels and news websites spreading false news to show the government is in the right. As their readers, audiences and users we will warn this media and invite it to objectivity by telephone and email.
… …

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Ανακοίνωση των ΕΑΑΚ για την απεργία των καθηγητών

Προσπαθώντας να φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, η Κυβέρνηση ανοίγει ένα νέο κύκλο επιθέσεων κατά των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους, που στο επίκεντρο του έχει την επίθεση κατά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έχοντας καταργήσει εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα μέσα από συγχωνεύσεις, έχοντας αυξήσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα και με την απόλυση πάνω από 10.000 αναπληρωτών καθηγητών από το νέο έτος, η Κυβέρνηση προχωράει στην πλήρη αποσάρθρωση της Β’ Bάθμιας εκπαίδευσης. Κυρίαρχα και σε πρώτη φάση, στο στόχαστρο τους μπαίνουν οι καθηγητές μέσα από τις υποχρεωτικές μεταθέσεις τους και την αύξηση του ωραρίου τους η οποία τελικά θα οδηγήσει σε ”υπεράριθμους”. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με το λεξιλόγιο της Τρόικας, θα σημάνει επιπλέον 10.000 απολύσεις και πάγωμα επ’ αόριστον των διορισμών νέων καθηγητών.
 
Η συγκυβέρνηση του Σαμαρά ελπίζει ότι θα γλυτώσει τον λαϊκό ξεσηκωμό ενεργοποιώντας τους κοινωνικούς αυτοματισμούς, προσπαθώντας δηλαδή να κάνει τα διάφορα λαϊκά στρώματα και τους εργαζομένους να φαγωθούν μεταξύ τους. Χαρακτηριστική και αποκαλυπτική αυτής ακριβώς της τακτικής, είναι η χρονική περίοδος που επέλεξε η κυβέρνηση για να εξαπολύσει αυτήν την επίθεση καθώς από την μία, ποντάρει στο ότι η επικείμενη λήξη της σχολικής περιόδου και οι καλοκαιρινές διακοπές θα αποσυγκροτήσουν τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών και από την άλλη ελπίζει ότι μέσα από την καταστροφολογία για την διεξαγωγή των Πανελλαδικών εξετάσεων, οι εκπαιδευτικοί θα κρεμαστούν ή θα λιθοβοληθούν σε κάποια κεντρική πλατεία από τα υπόλοιπα θύματα της μνημονιακής πολιτικής, αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες για «συντεχνειακό και επιβλαβή για το κοινό καλό αγώνα». Αυτή την τακτική έρχονται να υπηρετήσουν όταν προσπαθούν μέσα από τα δελτία των 8, τις σάπιες φυλλάδες του lifestyle και διάφορους άλλους μιντιακούς υπαλλήλους, να μας πείσουν ότι η διεξαγωγή των Πανελλαδικών αποτελεί ”δημόσιο συμφέρον” και μάλιστα ότι αυτό πρέπει να υπηρετηθεί με κάθε τρόπο, μιλώντας έτσι για επίταξη των εκπαιδευτικών πριν καν ανακοινωθεί η απεργία τους. Απειλούν, με λίγα λόγια, ότι αν οι εργαζόμενοι αντιδράσουν στις απολύσεις τους, θα τους απολύσουν.
 
Όσοι όμως έχουμε νιώσει στο πετσί μας την λιτότητα που επιβάλει η πολιτικής της Κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, πρέπει να γνωρίζουμε καλύτερα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι για όλο και περισσότερα παιδιά, οι Πανελλαδικές εξετάσεις θα εμποδίζονται όσο δεν θα υπάρχουν σχολεία, καθηγητές, ολιγομελείς τάξεις και θέρμανση στις αίθουσες. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ομαλή διεξαγωγή των Πανελλαδικών δεν θα λύσει το πρόβλημα της μείωσης των εισακτέων, μετά την κατάργηση μιας σειράς σχολών από το σχέδιο Αθηνά. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ομαλή διεξαγωγή των Πανελλαδικών δεν θα μειώσει την ανεργία στους νέους που φτάνει το 64%, δεν θα αυξήσει τους μισθούς των 400 ευρώ, δεν θα δώσει τις θέσεις εργασίας στους γονείς, δεν θα βάλει φρένο στις αυτοκτονίες. Όσοι έχουμε νιώσει στο πετσί μας την λιτότητα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι για όλους τους μαθητές (και όχι μόνο τους τελειόφοιτους) το πιο χρήσιμο μάθημα που μπορούν να πάρουν από τους καθηγητές τους είναι το πώς να περπατάνε με το κεφάλι ψηλά. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι αν οι καθηγητές χάσουν, υποχωρεί ο λαός και προπορεύονται η τρομοκρατία και οι απειλές. Πρέπει τέλος να γνωρίζουμε ότι αυτό που η κυβέρνηση φοβάται πραγματικά είναι το ότι ο αγώνας των εκπαιδευτικών μπορεί να αποτελέσει την σπίθα για να ξεσπάσουν πλατιοί και ενοποιημένοι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες που θα βάλουν τέλος στα μνημόνια, την κυβέρνηση και την πολιτική της.
 
Τώρα δεν είναι καιρός να παίρνουμε αποφάσεις με βάση τους φόβους μας και με βάση αυτά που έχουμε να χάσουμε, αλλά με βάση τους φόβους του αντιπάλου μας και αυτών που έχουμε να κερδίσουμε. Στον πόλεμο που έχει κηρυχτεί, η πάλη των φοιτητών σε ΑΕΙ – ΤΕΙ για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια για όλους, η πάλη κατά του ν. Διαμαντοπούλου, των Συμβουλίων Ιδρύματος και του σχ. Αθηνά, είναι στο ίδιο στρατόπεδο με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Η θέση μας είναι με τους εργαζομένους της Β’ βάθμιας εκπαίδευσης όπως είναι και με τους εργαζομένους της ΜΕΒΓΑΛ που είναι 4 μήνες απλήρωτοι και τώρα μπαίνουν στην 3η εβδομάδα απεργίας. Η θέση μας και οι ανάγκες μας βρίσκονται μαζί τους και εκεί ακριβώς θα φροντίσουμε να είμαστε όλες τις επόμενες ημέρες. Στο δρόμο και όπου αλλού χρειαστεί για να σπάσουμε την τρομοκρατία, την επιστράτευση και την επίταξη.
 
Όλοι στην κινητοποίηση της ΟΛΜΕ στη Νομαρχία τη Δευτέρα 13/5 στις 7.00 μμ

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Απαγορεύστε επιτέλους τις απεργίες

Οι λιμενεργάτες δεν πρέπει να απεργούν το καλοκαίρι. Οι φύλακες των μουσείων δεν μπορούν να απεργούν την τουριστική περίοδο. Οι οδοκαθαριστές και οι αστυνομικοί δεν πρέπει να απεργούν γενικώς. Οι καθηγητές δεν πρέπει να απεργούν στην αρχή, στο μέσο ή στο τέλος της σχολικής χρονιάς και σίγουρα όχι στις εξετάσεις. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας δεν μπορούν να απεργούν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα γιατί ενοχλούν τους ντόπιους αλλά ούτε και το καλοκαίρι γιατί ενοχλούν τους τουρίστες.

Δεν έχει σημασία φυσικά αν οι λιμενεργάτες και οι φύλακες πεινάνε. Δεν μας ενδιαφέρει το ξεπούλημα της εκπαίδευσης, η διάλυση των σχολείων. Δεν ασχολούμαστε με το γεγονός ότι το ισχυρό ευρώ σας, διέλυσε την τουριστική βιομηχανία της χώρας (μαζί με κάθε βιομηχανία).

Γιατί ντρέπεστε; Πείτε το καθαρά. Θέλετε οι απεργίες να είναι εκτός νόμου όπως συνέβαινε σε τόσα και τόσα αυταρχικά καθεστώτα – από το δουλοκτητικό σύστημα της Ρώμης μέχρι την πρώην ΕΣΣΔ.

Διαφορετικά απλώς δεν έχετε ακούσει ποτέ τι είναι απεργία. Γιατί μια απεργία που δεν ενοχλεί το κοινωνικό σύνολο, με στόχο να προκαλέσει αναταραχή στην καθημερινότητα και μέσω αυτής να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση, απλώς δεν είναι απεργία.

Μπορούμε φυσικά να φοράμε περιβραχιόνια ή να κρατάμε την αναπνοή μας ή ότι άλλο μας ζητήσετε αλλά αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ.

Πραγματικά όμως γιατί σας είναι τόσο δύσκολο να παραδεχτείτε ότι απαγορεύετε τις απεργίες;

Όταν ζητούσατε κατάργηση του Συντάγματος, απαγορεύσεις κυκλοφορίας και συνάθροισης πολιτών δεν είχατε πρόβλημα.

Όταν οι αγαπημένοι σας πολιτικοί ζητούσαν να κατέβει ο στρατός για να σφαγιάσει την νεολαιίστικη εξέγερση του 2008, το είπατε καθαρά.

Όταν καταστρατηγείτε εργασιακά δικαιώματα που κερδήθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα πάλι δεν ντραπήκατε να το εκστομίσετε.

Γιατί λοιπόν αυτό το σκάλωμα με τις απεργίες; Τραπεζική δικτατορία έχετε ότι θέλετε κάνετε. Ούτως η άλλως το ελεγχόμενο από εσάς σύστημα δικαιοσύνης κρίνει τις περισσότερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων παράνομες και καταχρηστικές (διαβάστε την σχετική έρευνα του καθηγητή Α. Καζάκου). Οπότε τι ζόρι τραβάτε;

Μόνο σας εκλιπαρούμε, μαζέψτε τα παπαγαλάκια σας και τα σκυλιά της ενημέρωσης που ξελαριγκιάζονται κάθε βράδυ για τα δίκαια αιτήματα των απεργών καθηγητών, οι οποίοι όμως δεν έχουν δικαίωμα να απεργούν στις πανελλαδικές.

Εμείς δεν σας είπαμε και τίποτα όταν ανακεφαλαιοποιήσατε τις τράπεζες, από τις οποίες πληρώνονται οι παχυλοί μισθοί τους, ούτε γκρινιάξαμε όταν περιφέρονταν από κανάλι σε κανάλι μεταφέροντας και τους διαφημιστές τους.

Εσείς γιατί πρέπει να προσβάλλετε τη νοημοσύνη μας σε καθημερινή βάση;

Υ.Γ Καθώς έγραφα αυτές τις γραμμές ανακοινώθηκε ότι η ανεργία των νέων στην Ελλάδα έφτασε το 64.2%. Αλλά είναι η απεργία των καθηγητών που σκοτώνει τα όνειρα των παιδιών σας.

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Πηγή: info-war.gr

1o Πολιτικό-Πολτιτιστικό Φεστιβάλ Σχημάτων ΕΑΑΚ Ιωαννίνων! 24-25 Μάη | Θεατράκι


Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Το Resistance ΕΑΑΚ σχημα-τίζεται!

Θα συζητήσουμε για την:
  • πολιτική συγκυρία, 
  • τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, 
  • το ρατσιστικό έγκλημα στη Μανωλάδα και ότι άλλο θέλουμε
Το σχήμα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά, χωρίς ιεραρχία και είναι ανοικτό για κάθε φοιτήτρια και φοιτητή. 

Θα γίνει αύριο, Τρίτη στη 1μμ στην αίθουσα του Β' έτους

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Η Μανωλάδα, η Ιερισσός και η ”παραγωγική ανασυγκρότηση’’



Λένε ότι αυτά που γίνονται στην Μανωλάδα,  είναι πρωτοφανή και ανήκουστα. Καθόλου δεν είναι έτσι. Να τι μας λέει ο Τζον Στάινμπεκ στα  ” Τα σταφύλια της οργής “,  γραμμένο το 1939:
“….Έφεραν σκλάβους μόλο που δεν τους αποκαλούσαν σκλάβους: Κινέζους,  Γιαπωνέζους, Μεξικανούς, Φιλιππινέζους. Αυτοί ζουν με ρύζι και φασόλια, έλεγαν οι επιχειρηματίες. Δεν έχουν ανάγκες .. Να κοίτα τους πως ζουν. Κοίτα τί τρώνε. Κι αν τύχει και κάνουν το ζόρικο:  πίσω στην πατρίδα τους …Τους δουλοπάροικους που έφεραν από το εξωτερικό τους έδερναν, τους τρομοκρατούσαν, τους πέθαιναν της πείνας, τόσο, που, άλλοι ξαναγύριζαν στον τόπο τους και άλλοι εξαγριώθηκαν απ΄ την απόγνωση και ή τους σκότωσαν ή τους εξόρισαν. Και ολοένα τα κτήματα μεγάλωναν σε έκταση ..”
Πόσο απελπιστικά όμοιες  οι καταστάσεις!
Δεν προσφέρουν και πολλά  οι εύκολοι και ηθικοί αποτροπιασμοί. Καμιά φορά μπορεί και να κρύψουν πράγματα. Αυτό που συντελείται στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, μέσω της ολοκληρωτικής αντιδραστικής αναδόμησης ενός συστήματος σε κρίση και σε σήψη, είναι ακριβώς η επιστροφή στις εργασιακές συνθήκες του 1900 που περιγράφει και η αντίστοιχη αριστουργηματική ιταλική ταινία του Μπερτολούτσι.
Θα πει κάποιος: ”κάνετε την τρίχα τριχιά. Μια τραβηγμένη περίπτωση ήταν αυτή, που έδωσε την ευκαιρία στην κάθε είδους αριστερούς να εκφράσουν το αντικαπιταλιστικό τους μένος ή τα φιλο-μεταναστευτικά τους αισθήματα”. Κάπως έτσι πάνε να τη σκαπουλάρουν. Ακόμη και ο ΣΕΒ και η Χρυσή Αυγή έβγαλαν ανακοίνωση καταγγελίας των ακροτήτων.
Σκέτη πρόκληση!
Η εξαχρείωση και εκ-βαρβαρισμός των εργασιακών σχέσεων, δεν  αφορά μόνο τους μετανάστες, ούτε μόνο την αγροτική παραγωγή. Προοδευτικά αγκαλιάζει ολόκληρη την παραγωγική σφαίρα και το σύνολο της εργατικής τάξης. Δεν παρατηρείται μόνο στην Κίνα, όπου εργαζόμενοι (και παιδιά) χωρίς δικαιώματα δουλεύουν για τις πολυεθνικές της ΕΕ και των ΗΠΑ, αλλά μέσα και στην ΕΕ και τις ΗΠΑ.
Χωρίς συλλογική σύμβαση, χωρίς δικαίωμα απεργίας και χωρίς συνδικάτο, αυτό είναι το γενικό μοντέλο. Εργοδοτικός δεσποτισμός, με κατάργηση κάθε έννοιας εργατικού δικαιώματος.  Γιατί νομίζετε ότι τα μνημονικά παπαγαλάκια και τα γιουσουφάκια των ΜΜΕ ξελαρυγγιάζονται από το πρωί μέχρι το  βράδυ για την δήθεν φοβερή εξουσία των συνδικάτων να ‘’κατεβάζουν τους διακόπτες’’, να παραλύουν με τις απεργίες και να αυξάνουν τα ελλείμματα με τους παχυλούς μισθούς; Κατασκευή ανύπαρκτων τεράτων, που δημιουργούν την απαραίτητη συσκότιση για να έλθουν τα πραγματικά τέρατα του κοινωνικού κανιβαλισμού.
Αυτή η υπεραντιδραστική στροφή του σύγχρονου καπιταλισμού αγκαλιάζει τα πάντα. Τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα στη Μεγάλη Βρετανία, θα πάρουν σύνταξη στα 70, οι γονείς τους  στα 66 και οι παππούδες τους έχουν συνταξιοδοτηθεί στα 63. Αυτό και μόνο αρκεί για να δείξει το αρνητικό βέλος της εξέλιξης και ‘’ανάπτυξης’’, ακριβώς των πιο ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών.
Μέσα σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, πρέπει να εξετάσουμε την  πρόταση του Σαμαρά, της τρόικας εσωτερικού και αυτής του εξωτερικού και γενικά των συστημικών δυνάμεων, για τη ‘’διέξοδο από την κρίση’’ και την κοινωνική καταστροφή.
Τι λένε πρακτικά; ‘’Κοιτάξτε κύριοι. Το ποιος είναι το αφεντικό το γνωρίζετε, ας μην μυξοκλαίγεστε. Μόνος δρόμος για να υπάρξουν δουλειές, είναι να φτηνύνει απελπιστικά η εργατική δύναμη, να δοθεί απόλυτη φορολογική ασυλία και ελευθερία κινήσεων στον επενδυτή, ώστε να βάλει τα λεφτά του και να πάρετε ένα μικρό μισθό’’.
Με λίγα λόγια και σε ελεύθερη μετάφραση, πρέπει  να γίνει αποδεκτό, με την πειθώ, την αφέλεια, αλλά κυρίως με την οικονομική και πολιτική βία, ότι μόνη διέξοδος είναι τούτη: Ο καπιταλισμός να γίνει ‘’καπιταλιστικότερος’’, δηλαδή ακόμη πιο εκμεταλλευτικός και αφάνταστα πιο αντιδραστικός.
Υπάρχει και άλλη εκδοχή του ‘’ρεαλισμού του αρνητικού συσχετισμού’’: ‘’Το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε είναι η επιστροφή σε ένα καπιταλισμό, ‘’λιγότερο καπιταλιστικό’’. Με μια ανάπτυξη  προσανατολισμένη στην απασχόληση, πιο φιλο-περιβαλλοντική, με μεγαλύτερη διανομή του παραγόμενου προϊόντος. Στο κάτω-κάτω, αυτός ο καπιταλισμός, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, υπήρξε στο παρελθόν’’. Λες και μπορείς να μπεις στο ίδιο ακριβώς ποτάμι, με τον ίδιο τρόπο…
Αυτές οι διέξοδοι  ωστόσο, αποτελούν  πραγματικές απαντήσεις, παρά το γεγονός ότι είναι αντιδραστικές ή ανεφάρμοστες ή και τα δύο μαζί. Το παράλογο, το άδικο και το λαθεμένο, δεν παύουν ποτέ να είναι μέρος της πραγματικότητας, που θέλουμε να αλλάξουμε.
Πρέπει λοιπόν να καταδεχτούμε να καταπιαστούμε με αυτή ακριβώς την πραγματικότητα, να δεχτούμε τη νομιμότητα του ερωτήματος ‘’και εσείς δηλαδή τι προτείνετε να γίνει;’’, να ψηλαφίσουμε τις δικές μας απαντήσεις. Τι σημαίνει αντικαπιταλιστικός δρόμος και στόχος, πρακτικά σήμερα; Μόνο θετικό μπορεί να είναι το γεγονός ότι ακόμη και ένας απολίτικος ή και συντηρητικός εργαζόμενος απευθύνεται και στην αντικαπιταλιστική αριστερά και είναι διατεθειμένος τουλάχιστον να ακούσει  τις απαντήσεις της.
Επιβάλλεται να δηλώσουμε παρόντες σε αυτή τη συζήτηση. Σαν να είχαμε τη δυνατότητα εμείς, να καθορίσουμε την πορεία των πραγμάτων… Σαν να μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο αύριο κιόλας όπως θα θέλαμε… Πρέπει να περιγράψουμε και την Ιθάκη και τη διαδρομή. Να κατασκευάσουμε τους φάρους και να εκτιμήσουμε τις υφάλους. Να υποθέσουμε τους ούριους και τους ενάντιους ανέμους.  Αν δε τολμήσει κάποιος να φανταστεί κάτι, είναι βέβαιο ότι δε θα το πραγματοποιήσει ποτέ.
Περισσεύει  η συζήτηση για την ‘’ανάκαμψη’’ που έρχεται ή την ‘’παραγωγική ανασυγκρότηση’’ σε διάφορες παραλλαγές, όπου από τις αστικές και διαχειριστικές δυνάμεις, νοείται εκτός του πεδίου των παραγωγικών σχέσεων. Πρέπει φυσικά, πάντα κατά την κυρίαρχη άποψη,  να σαρωθούν  ‘’τοπικιστικές αρνήσεις’’,  ‘’αναρχο-χαρούμενες’’ ή ‘’αριστερο-οικολογίζουσες’’ απόψεις. Να κατασταλούν βίαια οι αντιστάσεις όπως στην Ιερισσό ή παλιότερα στην Κερατέα.
Αυτό το διάστημα, στο Μαρκόπουλο Αττικής γίνεται λόγος για 3-4 εργοστάσια καύσης βιομάζας. Εύλογο είναι οι κάτοικοι της περιοχής να αγωνιούν για τις βλαπτικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία τους. Πριν δει κανείς όμως αν μια επένδυση έχει αποδεκτές ή όχι επιπτώσεις (που καμιά φορά είναι και αναπόφευκτο, έναντι ωφελειών), υπάρχει το ερώτημα της σκοπιμότητας, της ωφελιμότητας μιας επένδυσης ή παραγωγικής δραστηριότητας. Τι χρειάζονται άραγε εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, στην Αττική των εκατομμυρίων στοιβαγμένων ψυχών, χωρίς αύξηση αλλά πτώση της ενεργειακής ζήτησης και χωρίς πρώτη ύλη σε αυτή την ίδια περιοχή; Μην το ζαλίσουμε ιδιαίτερα: Η επένδυση αυτή, αν γινόταν, θα εξασφάλιζε μια παχυλή επιδότηση, στους επενδυτές, ως μια μορφή ΑΠΕ και τίποτα απολύτως περισσότερο. Δεν είναι μοναδική περίπτωση. Για το 2013, μόνο στην Κρήτη, θα δοθούν περίπου 1,7 δις επιχορηγήσεις σε άχρηστες ανάλογες ενεργειακές επενδύσεις, ένα ποσό που θα μπορούσε να καλύψει τις αποδοχές 115.00 περίπου ανθρώπων.
Πρέπει θαρρετά να προβληθεί η ανάγκη να καταργηθεί το παράλογο όσο και ταξικό κριτήριο του ατομικού ή επιχειρηματικού  καπιταλιστικού κέρδους και να αντικατασταθεί με το κριτήριο του δημόσιου κοινωνικού οφέλους. Θα ήταν βέβαια ένα καλό ανέκδοτο πως μια ιδιωτική επιχείρηση θα έβαζε τα λεφτά της όχι για να βγάλει κέρδος, αλλά για να ωφεληθεί ολόκληρη η κοινωνία. Είναι πιο λογικό να σκεφτούμε ότι αυτό το κριτήριο προϋποθέτει αποφασιστικό ρόλο στη δημόσια κοινωνική ιδιοκτησία.  Δεν πρόκειται για μια πρόταση χωρίς ‘’μετρήματα΄΄  και ‘’λογαριασμούς’’, όπως λένε οι επικριτές μας. Αντίθετα, απαιτεί την επιστράτευση της επιστήμης, της τεχνολογίας, αλλά σε μια προσπάθεια να δώσουν άλλες απαντήσεις, ακριβώς επειδή θα έχουν αλλάξει τα ερωτήματα.
Η έννοια ωστόσο του ‘’δημόσιου κοινωνικού οφέλους’’, θέλει διευκρινήσεις και κάποια διαπραγμάτευση ειδικότερων πλευρών που τη συνθέτουν. Ένας δημόσιος βιολογικός καθαρισμός ή κέντρο ανακύκλωσης έχει να προσφέρει πολλά σε μια πόλη και στο γενικό δημόσιο καλό. Αλλά είναι δυνατό να μη λάβει κανείς  υπόψη ότι οι αναπόφευκτες περιβαλλοντικές συνέπειες έστω και μικρές, δε θα μοιραστούν εξίσου, αλλά θα φορτωθούν στην τοπική κοινωνία που θα φιλοξενήσει τις δραστηριότητες; Ο σχετικός διάλογος δεν είναι λοιπόν ζήτημα ‘’διαχείρισης κινδύνων’’, αλλά ουσιαστική υποχρέωση, σε αυτή την περίπτωση και μάλιστα για όλα τα ζητήματα: τη σκοπιμότητα του έργου, την εφαρμογή των  καλύτερων δυνατών τεχνολογιών προστασίας, την δυναμικότητα και άλλα.
Στο όνομα του ‘’δημόσιου κοινωνικού οφέλους’’, ακόμη και αν αυτό υπάρχει πραγματικά και όχι στις διακηρύξεις, δεν μπορεί να γίνεται οποιοδήποτε έργο, αδιαφορώντας για το ευρύτερο σπίτι που φιλοξενεί την ανθρώπινη δραστηριότητα, δηλαδή το περιβάλλον. Αυτό δεν μπορεί να είναι έγνοια μόνο κάποιων ομάδων αποκλειστικής οικολογικής ενασχόλησης, αλλά του εργατικού κινήματος, της αριστεράς, ολάκερης της κοινωνίας, που δεν αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη πρόοδο ως αέναη κατάκτηση της φύσης. Πολύ περισσότερο όταν η καταστροφή του περιβάλλοντος από κάποια βιομηχανική δραστηριότητα, προκαλεί και άμεσα προβλήματα σε άλλους τομείς απασχόλησης, όπως στη γεωργία ή τον τουρισμό, όπως στην περίπτωση της Ιερισσού.
Θα πει κανείς, όλα αυτά λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά μέσω των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Πράγματι γίνεται σε ένα βαθμό, αλλά, καθόλου περίεργο, στο 99% των περιπτώσεων ή πρόγνωση των βλαπτικών επιπτώσεων, είναι προβληματική σε ότι αφορά αφενός της εξέλιξή τους στο χρόνο και αφετέρου στο συνδυασμό και τις συνέργειες με άλλες βιομηχανικές δράσεις. Υποχρέωση να προσφερθεί δουλειά, αξιοπρεπής ζωή σε ένα καθαρό περιβάλλον, δεν υπάρχει μόνο  σε ότι αφορά το παρόν, αλλά και σε σχέση με τις μελλοντικές γενιές. Δε δικαιούται λοιπόν καμία κοινωνία, να παίρνει αποφάσεις με τη χοντρική λογική ‘’έλα μωρέ, αυτό έχει μια μικρή ζημιά, που θα φανεί σε 5 χρόνια’’, ξεχνώντας ότι αυτό αφορά ακριβώς τα παιδιά της.
Ποιος όμως μπορεί να είναι ο σκοπός μιας οποιαδήποτε παραγωγικής δραστηριότητας εμπορεύσιμων προϊόντων; Δεν είναι απλό αυτό το ερώτημα.  Μια πρόσφατη μελέτη του ΣΕΒ για την ‘’αναγέννηση της ελληνικής οικονομίας’’ μετά τα μνημόνια, μιλά για διαμόρφωση ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων, ώστε να καταχτηθεί ένας εξαγωγικός προσανατολισμός. Το συμφέρον των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειονότητας, δεν είναι να μπει σε αυτό παιχνίδι, από το οποίο μόνο χαμένη θα βγει. Αφενός λόγω διαρκούς υποτίμησης της εργατικής δύναμης για την δήθεν επίτευξη ανταγωνιστικότητας. Αφετέρου λόγω και του κινδύνου ακόμη και να λιμοκτονήσει διώχνοντας τον πλούτο που παράγει και γεμίζοντας τις τσέπες των ελληνικών και διεθνών μονοπωλίων. Αντίθετα, ανοιχτά πρέπει να πούμε ότι βασική παραγωγική στόχευση είναι  η κάλυψη των εσωτερικών αναγκών, των εργαζομένων σε αυτή τη χώρα. Εξάγεται μόνο ότι και όταν περισσεύει, ώστε να χρησιμεύσει σε δημιουργία εσόδων που θα καλύψουν ελλείψεις σε άλλους τομείς. Ας σκεφτούμε ότι το επόμενο πιθανολογούμενο θύμα της ΕΕ θα είναι η Σλοβενία στην οποία οι εξαγωγές αποτελούν το 80% του ΑΕΠ της. Για να μη θυμηθούμε την Κίνα όπου παράγονται τα πάντα, κατακλύζουν τις παγκόσμιες αγορές και οι εργαζόμενοι και ο λαός της γεύονται ελάχιστα.
Πρέπει να έχουμε –και έχουμε- συναίσθηση τι λέμε με τα παραπάνω. Καλούμε πχ  μια επιχείρηση συσκευασίας και εμπορίας ελαιόλαδου να μην διαθέσει την παραγωγή στο εξωτερικό όπου θα μπορούσε να βγάλει περισσότερο κέρδος, αξιοποιώντας μάλιστα μια έξοδο από το ευρώ που θα την έκανε πιο ανταγωνιστική, αλλά να πουλήσει στην Ελλάδα για να καλυφθούν ανάγκες. Η αλήθεια είναι ότι αυτό απαιτεί άμεσο ή έμμεσο καταναγκασμό, δηλαδή σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στο ευρύ κοινωνικό συμφέρον και στην επιχειρηματική επιδίωξη. Με άλλα λόγια αυτός ο προσανατολισμός είναι ασύμβατος με την καπιταλιστική λογική και μη επιτρεπτός στα όρια του. Είναι όμως προς το συμφέρον του κόσμου της εργασίας.
Μέχρι τώρα είναι σα να περπατάμε  γύρω-γύρω στον περίβολο της παραγωγικής μονάδας και να αδιαφορούμε για το γίνεται μέσα. Πως δουλεύουν αυτοί που δουλεύουν; Με ποιες εργασιακές σχέσεις, με τι μισθούς, με ποιες κοινωνικές καλύψεις; Σαν τους εργάτες στην παραγωγή φράουλας στην Μανωλάδα; Οι εργαζόμενοι είναι δούλοι της παραγωγής ή διεκδικούν δημοκρατία και έλεγχο στην παραγωγή; Αν η αριστερά αφαιρέσει αυτή την κρίσιμη διάσταση στη ματιά της και αντίθετα χρίσει τον εαυτό της στη θέση του προστάτη της οικονομίας γενικά, έχασε το παιχνίδι ως απελευθερωτική δύναμη. Ας φανταστούμε λοιπόν ότι βάζουμε φυλακή τους σημερινούς Αλ Καπόνε που σκαγιάζουν τους μετανάστες από το Μπαγκλαντές λες και είναι τσίχλες (πουλιά που είναι  αντικείμενο συστηματικού κυνηγιού) και στη θέση τους έχουμε ένα ιδιωτικό ή και δημόσιο αγροτικό συνεταιρισμό αγροτών που πασχίζουν να επιζήσουν. Η αριστερά οργανώνει συνδικάτο και  απαιτεί αυξήσεις μισθών για τους εργαζόμενους ή ‘’ρεαλιστικά σκεπτόμενη’’, σκέπτεται να προτάξει την ‘’αύξηση της παραγωγής με χαμηλό κόστος’’, ώστε να έχει εξαγωγικό πλεονέκτημα  ή για να μαζέψει κρατικά έσοδα; Στο πεδίο αυτό, δε θα κριθεί απλά η ‘’επιρροή’’ της αριστεράς, αλλά το πραγματικό της κύρος, ως μια πρωτοπόρα δύναμη, που προτάσσει τα συμφέροντα των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, στοχεύει στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, διεκδικεί τον εργατικό έλεγχο και την δημοκρατία στην εργασία, αλλά και την εργατική εξουσία τελικά, τόσο στην παραγωγή όσο και στην κοινωνία.
Υπάρχει μια ακόμη κρίσιμη διάσταση: Τι παράγεται, ποια είναι η διάρθρωση της παραγωγής στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Δεν πρόκειται για τεχνοκρατικό ζήτημα. Οι  διάφορες θυγατρικές της ΙΝΤΑΚΟΜ, συνέβαλαν στην απασχόληση και στην αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ, οργανώνοντας  στο εσωτερικό αλλά και σε πολλές χώρες του εξωτερικού,  το ΛΟΤΤΟ και άλλα τυχερά παιχνίδια. Μια ‘’δική μας’’  κυβέρνηση θα εθνικοποιούσε την ΙΝΤΡΑΚΟΜ απλά; Ή θα ενέτασσε το επιστημονικό δυναμικό της σε μια ανασυγκρότηση της βιομηχανίας ηλεκτρονικών σε χρήσιμους τομείς για την κοινωνία; Θα αναζητούσε νέες παραγγελίες όπλων για τις αμυντικές βιομηχανίες ή θα τις ανασχεδίαζε ώστε να καλύψουν τα μεγάλα ελλείμματα του τομέα μηχανοκατασκευών και οχημάτων στην Ελλάδα;  Οι αλλαγές αυτές, κατανοούμε πως δεν είναι αθώες ούτε ταξικές ουδέτερες. Απαιτούν ξήλωμα ολιγαρχών του πλούτου και κοινωνική και πολιτική επιστράτευση των εργατών, των τεχνιτών, των επιστημόνων, σε μια προοπτική εντελώς διαφορετική. Η διάτρθρωση της παραγωγής έχει κρίσιμη σημασία από κάθε άποψη για την προοπτική επιβίωσης μακτροπρόθεσμα για το λαό μιας χώρας. Και εδω τα συμφέροντα των τάξεων δεν είναι καθόλου ταυτόσημα, έχουν διαφορετικές αφετηρίες και στοχεύσεις. Όταν μέσα στο πλάισιο της ΕΕ και ευρύτερα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης ο Θεοχαράκης έκλεινε την παραγωγική μονάδα στον Βόλο, η καταστροφή αυτής της βιομηχανίας, καθόλου δε σήμαινε και καταστροφή του βιομήχανου, ο οπόιος έγινε ένας καλός έμπορος με καλύτερο ποσοστό κέρδους. Πολλοί πρών ”παραγωγοί” έγιναν έμποροεισαγωγείς ή τραπεζίτες ή επενδυτές στα ΜΜΕ ή στις κατασκευές ή σταυροφόροι εςπενδύσεων στη Βαλκανική. Η διαμόρφωση όμως μιας δομής με υπερδιογκωμένες τις υπηρεσίες ως κύριο πεδίο καπιταλιστικής δραστηριότητας και με καταβύθιση του αγροτικού και βιομηχανικού τομέα (από 49% του ΑΕΠ ΤΟ 1976 στο 23% ΤΟ 2009),όχι μόνο αφαίρεσε δουλειές, αλλά άφησε την ελληνική οικονμομία όλο και πιο έκθετη στις διακυμάνσεις της παγκόσμιας αγοράς και κρίσης.
Μπορούν και πώς να γίνουν όλα αυτά; Πρέπει να σκύψουμε στο ερώτημα και την αγωνία που περιέχει.
Η πρώτη πλευρά στην  απάντησή μας είναι πως πρέπει να γίνουν αυτά, αλλιώς απασχόληση και εισόδημα στην Ελλάδα, μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο και την ΕΕ,  δε θα έρθουν ποτέ.
Η δεύτερη πλευρά είναι πως, τεκμηριωμένα, υπάρχουν όλες σχεδόν οι υλικές, παραγωγικές, τεχνολογικές προϋποθέσεις, μαζί και η τεχνογνωσία και η πείρα των εργατών, των τεχνιτών, των μηχανικών, των γεωπόνων και  όλων των επιστημόνων. Να τελειώνουμε με τους αναγεννημένους μύθους της ΄΄ψωροκώσταινας’’ και ότι δήθεν ΄΄δεν παράγουμε τίποτα, εισάγουμε τα πάντα’’. Παράγονται ή έχουν παραχθεί  σχεδόν όλα στην Ελλάδα και μπορούν να παραχθούν ακόμη καλύτερα και για καλύτερο σκοπό.
Η τρίτη και πλέον κρίσιμη πλευρά είναι ότι το κύριο εμπόδιο είναι ακριβώς το ταξικό και πολιτικό εμπόδιο. Η  κυριαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου στην οικονομία, η επιβολή της μέσω και του  κράτους και του πολιτικού συστήματος που το υπηρετεί, με την αποφασιστική και κρίσιμη στήριξη από την ΕΕ. Αργά ή γρήγορα, αλλά αδυσώπητα, το δίλλημα θα τεθεί ακόμη πιο έντονα. Είτε ανατροπή τους, είτε εξανδραποδισμός του κόσμου της εργασίας. Οι μισοί σε καθεστώς Μανωλάδας και οι άλλοι μισοί σε μια κατάσταση όπου κανείς δε θα θέλει ούτε και να τους …εκμεταλλευτεί εργασιακά, παρά μόνο πολιτικά ως ενεργούμενα ενός εμφύλιου πολέμου μεταξύ εργαζομένων, όπως πάνε να στήσουν στην Ιερισσό. Η ανασυγκρότηση της οικονομίας για να είναι φιλολαϊκή, θα κριθεί ακριβώς στο πεδίο της αλλαγής των παραγωγικών σχέσεων, δηλαδή στην αντικαπιταλιστική ανατροπή, όχι μόνο της αντιδραστικής επίθεσης, αλλά και της αστικής εξουσίας τελικά, μαζί με τα ιμπεριαλιστικά της στηρίγματα.
Η προβολή ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος και ειδικότερα μιας άλλης φιλοσοφίας και θεμελιωδών πλευρών μιας αντικαπιταλιστικής και σοσιαλιστικής αναγέννησης της οικονομίας και της κοινωνίας, πάντα σε συνδυασμό με νέους λαϊκούς θεσμούς εργατικής δημοκρατίας, οι αγώνες γύρω από αυτά, δε στοχεύουν μόνο  στην απόσπαση άμεσων καταχτήσεων ή στην αναχαίτιση της επίθεσης. Είναι και το γόνιμο πεδίο για την  κατάδειξη της ανάγκης για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και τη διαμόρφωση του υποκειμένου ανατροπής.
Φυσικά στην πραγματική ζωή, θα έρθουμε αντιμέτωποι με την πολυτυπία πολύ πιο σύνθετων καταστάσεων, γεμάτων με αντιθέσεις και αντιφάσεις και καθόλου όμορφα τακτοποιημένων όπως θα θέλαμε.
Οι εργάτες της ΒΙΟΜΕ επιχειρούν να πουλήσουν κόλλες πλακιδίων σε εποχή που δεν υπάρχει οικοδομική δραστηριότητα, όχι γιατί θέλουν απαραίτητα να δικαιώσουν ένα αυτοδιαχειριστικό πείραμα, αλλά γιατί χρειάζονται τους μισθούς που τους έχει κλέψει εργοδότης.
Οι κάτοικοι πολλών περιοχών αρνούνται όχι μόνο τα ‘’χρυσοφόρα’’ τερατουργήματα, αλλά και κάθε επένδυση, καθώς είναι βάσιμα πεισμένοι, πώς αυτό το κράτος και οι εργολάβοι του τους έχουν γραμμένους κανονικά και αν πουν ένα ΝΑΙ, μετά το πουλάκι πέταξε.
Αλλά και στο πεδίο των πολιτικών αντιλήψεων θα διασταυρωθούμε με αναγεννημένες αδιέξοδες μεταρρυθμιστικές ή αδιέξοδες αντιλήψεις. Γενημμένες από την αποτυχία του καπιταλισμού αλλά  και διστακτικές  στο να προσεγγίσουν μια εργατική επαναστατική στρατηγική.
Ορισμένες, επιχειρούν  να συμβιβάσουν ένα καλύτερο παραγωγικό και καταναλωτικό πρότυπο με τον καπιταλισμό.
Άλλες, φιλοδοξούν να αρνηθούν τον καπιταλισμό μόνο τοπικά, διαμορφώνοντας τις σχετικές από-εμπορευματοποιημένες νησίδες.
Κάποιες ακόμη, χαρακτηρίζονται από  την επιδίωξη   για ριζοσπαστική υπέρβαση του καπιταλισμού, μέσα όμως  από μια διαδικασία διαδοχικών ρήξεων και  βημάτων, με ένα συνδυασμό σχετικά μακράς ‘’δυαδικής εξουσίας’’ και ‘’δυαδικής οικονομίας’’. Κάτι σαν  λίγο-λίγο σήμερα, μισό-μισό αύριο, πάντα με αγώνα, που ωστόσο καθόλου δεν αντέχει στην πραγματικότητα της μονοπωλιακής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού.
Με όλα αυτές τις αναζητήσεις θα πρέπει η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά να συνδεθεί γόνιμα, να συζητήσει, να δράσει  από κοινού, να δοκιμάσει, να αντιπαρατεθεί δημιουργικά.


του Παναγιώτη Μαυροειδή
Αναδημοσίευση από η Λέσχη