Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ


Τη Παρασκευή 5 Οκτωβρίου στις 18.00 στη Καμάρα, καλούμε σε συγκέντρωση και διαδήλωση, μαζί με το Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής.

Παλεύουμε γιά:
Να περάσουν τα εργοστάσια στα χέρια των εργατών. Στην εποχή της κρίσης, των κλειστών επιχειρήσεων και της γιγάντωσης της ανεργίας, απαντάμε με κοινό αγώνα εργαζομένων και ανέργων για να περάσει όλη η παραγωγή στα χέρια της κοινωνικής πλειοψηφίας. Το παράδειγμα της αυτοδιαχείρισης στη Βιομηχανική Μεταλλευτική να ανοίξει τον δρόμο!
Να περάσει ο αγώνας στα δικά μας χέρια. Με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και σωματεία βάσης, όπως της ΒΙΟ.ΜΕ, να μιλήσουμε και να πράξουμε εμείς, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι όλης της χώρας, για τις ανάγκες μας. Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!

Να γίνει αυτός ο αγώνας, αγώνας όλων μας με πανελλαδική πανεργατική απεργία διαρκείας για να ανατρέψουμε τον κοινωνικό μεσαίωνα της φτώχειας και της εξαθλίωσης που το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο χτίζει γύρω από τις ζωές μας. Να ανοίξει ο δρόμος για να σαρώσουμε μνημόνια, τρόικες, κυβερνήσεις και αφεντικά.

Μία εβδομάδα πριν το ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΓΩΝΑ & ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗΣ με εκδηλώσεις, συναυλίες και διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, κλιμακώνουμε τον αγώνα μας με πορεία στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.
Διαδρομή από τη Καμάρα στην Εγνατία, στη Τσιμισκή και επιστροφή στη Καμάρα.

Να δυναμώσουμε με τον αγώνα μας τη φωνή των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. που αγωνίζονται για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΕΞΙΚΟ: ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ CHIAPAS ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΘΕΣΗ

Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα προειδοποίησαν ότι περίπου 200 υποστηρικτές των Ζαπατίστας σε αυτόχθονη κοινότητα των Τσιάπας στην ορεινή περιοχή του Σαν Μάρκος Αβίλες του Μεξικού κινδυνεύουν από βίαιη επίθεση και εκτοπισμό. Οι απειλές που δέχεται η κοινότητα αυξήθηκαν ραγδαία και επικίνδυνα μετά της εκλογές του Ιουλίου στο Μεξικό. Οι εισβολείς είναι υποστηρικτές της κυβέρνησης και έχουν εργανωθεί σε παραστρατιωτικές ομάδες βαριά αρματωμένοι με καραμπίνες, δίκανα, και πιστόλια. Συγκεκριμένα, έχουν βάλει στόχο τα γυναικόπαιδα. Ήδη έχουν αρπάξει γη, σοδειές και ζώα από τη κοινότητα αφήνοντας τους κατοίκους της χωρίς τρόφιμα. Παρατηρητές από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι η κοινότητα βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας και ότι οι οικογένειες που την απαρτίζουν έχουν πληγεί ψυχολογικά και σωματικά σε τεράστιο βαθμό.

Το Σαν Μάρκος Αβίλες βιώνει αυτό τον εφιάλτη από τον Αύγουστο 2010, μετά την κατασκευή του αυτόνομου σχολείου Ζαπατίστας στην περιοχή τους. Οι επιθέσεις κλιμακώθηκαν τον Οκτώβριο 2010 και κατέληξαν στη φυγή 170 γυναικών, αντρών και παιδιών που αναζήτησαν καταφύγιο στο γειτονικό βουνό για περίπου ένα μήνα. Εκεί ζούσαν εκτεθειμένοι στα στοιχεία της φύσης. Σκεπασμένοι με κομμάτια από πλαστικό, κοιμόντουσαν μέσα στη λάσπη χωρίς σχεδόν κανένα εφόδιο. Ένας από τους εκτοπισμένους περιγράφει την κατάσταση: "Τορτίγιας [καλαμποκόψωμο] είχαμε για να φάμε αλλά ποζόλ [ποτό ή σούπα με βάση το καλαμποκάλευρο] δεν είχαμε. Για 33 μέρες είμασταν βρεγμένοι, κρύωναμε και πεινούσαμε. Μέσα σ' αυτό το διάστημα δυο από τις γυναίκες μας γέννησαν." Το συμβούλιο καλής διακυβέρνησης των Ζαπατίστας (Juntas de Buen Gobierno - JBG) στην κοινότητα του Oventic δήλωσε: "Οι σύντροφοί μας από το Σαν Μάρκος Αβίλες υφίστανται τη βία γιατί είναι αυτόχθονες, γιατί ανήκουν στους Ζαπατίστας και γιατί άνοιξαν το δικό τους αυτόνομο σχολείο."
Μέλος της κοινότητας του Σαν Μάρκος Αβίλες είπε: "Πιστεύουμε ότι το αυτόνομο σχολείο μας έχει ιδιαίτερη σημασία. Θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας καλή παιδεία, μάθηση, ένα καλό παράδειγμα. Η κυβέρνηση έχει και αυτή τα σχολεία της, αλλά δεν είναι σωστή παιδεία και ούτε μαθαίνουν στα παιδιά μας σωστά. Δεν παρέχουν σωστή μάθηση και αυτά που διδάσκουν δεν έχουν σχέση με μας. Έτσι αποφασίσαμε και ανοίξαμε το δικό μας σχολείο."

Μετά από 33 μέρες εκτοπισμού, το φθινόπωρο του 2010 οι γειτονικές κοινότητες και το τοπικό κέντρο για τα ανθρώπινα δικαιώματα συνόδευσαν τους Ζαπατίστας του Σαν Μάρκος Αβίλες πίσω στα σπίτια τους. Εκεί βρήκανε τα σπίτια τους, το βιός τους, τα χωράφια τους με το καλαμπόκι, τα φασόλια, τις μπανάνες , τα ζαχαροκάλαμα, τον καφέ και τα λιγοστά τους κοτόπουλα και ζώα κατεστραμμένα ή κλεμμένα.

Τα τελευταία δύο χρόνια οι Ζαπατίστας του Σαν Μάρκος Αβίλες ζούνε κάτω από καθεστώς τραυματικών εμπειριών και τρόμου και υποβάλλονται σε συνεχείς απειλές, παραβιάσεις και προσβολές. Τον περασμένο Ιούλο και Αύγουστο η κατάσταση επιδεινώθηκε σε τέτοιο σημείο που πολλοί φοβούνται ότι θα υπάρξει επανάληψη των γεγονότων του 2010 ή χειρότερα.
Οι Ζαπατίστας του Σαν Μάρκος Αβίλες και το συμβούλιο καλής διακυβέρνησης του Oventic έχουν εξαγγείλει κάλεσμα για αλληλεγγύη. Κατά το κάλεσμά τους του Αυγούστου για δράση οι υποστηρικτές των Ζαπατίστας δήλωσαν: "Θέλουμε να τονίσουμε ότι οι επιθέσεις αυτές δεν ήταν μεμονωμένα επεισόδια. Ήταν αναπόσπαστο μέρος του συνεχιζόμενου πολέμου εξόντωσης που έχει εξαπολύσει η κακή κυβέρνηση του Μεξικού, μαζί με τα καπιταλιστικά συμφέροντα, εδώ και 18 χρόνια προκειμένου να εξαλείψει το κίνημα των Ζαπατίστας και όλα όσα έχει δώσει στην υφήλιο."
"Οι στόχοι αυτού του πολέμου ήταν και θα είναι η αποικιοκρατία και η πάση θυσία καταστροφή της αυτονομίας και αντίστασης των αυτόχθονων αλλά και η αρπαγή της πατρογονικής τους γης ώστε να εκμεταλλευτούν προς όφελος των εξουσιαστών τους τους φυσικούς πόρους που μας έχει δωρίσει η Μητέρα Γη."

"Η καταστολή, η βία και ο θάνατος από τα χέρια της κακής κυβέρνησης του Μεξικού περιμένει αυτούς που αντιστέκονται, που υπερσπίζονται τη γη τους, τη ταυτότητά τους, το πολιτισμό τους και την αυτονομία τους, δηλ. όλα που αποτελούν όλο τους το είναι."

Ανάμεσα σε άλλους, το Δίκτυο Ζαπατίστας της Μεγάλης Βρετανίας και το Κίνημα για Δικαιοσύνη στα Μπάριο της Νέας Υόρκης στηρίζουν και αυτά την άμεση έκκληση για στήριξη που εξήγγειλε το Σαν Μάρκος Αβίλες.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Στο Νοσοκομείο…

Τα κυλικεία των Δημόσιων Νοσοκομείων είναι πλέον από τους ελάχιστους χώρους που μπορεί κανείς να βρει θρυλικά περιοδικά (ελαφρώς κιτρινισμένα) όπως τα «Κράνος», «Έφοδος», «Τιραμόλα» και «Μικρός Σερίφης». Η παρατήρηση αυτή μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω μια τόσο γελοία εισαγωγή στη σημερινή ανάρτηση, απλά και μόνο επειδή δεν μου βαστάει να ξεκινήσω με το λόγο για τον οποίο βρεθήκαμε στο Νοσοκομείο. Ίσως σε κάποιο καιρό από τώρα να κάνουμε μια συζήτηση πάνω στο θέμα, έτσι αποστασιοποιημένα και ψύχραιμα.
 Δυο μέρες τώρα, ξέφευγα από τη στενοχώρια μου παρατηρώντας και αποτυπώνοντας εικόνες του Νοσοκομείου. Τη μοναχική κυρία από τη Ρωσία. Έναν τραυματιοφορέα που έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να μας φτιάξει τη διάθεση. Μια νοσοκόμα που τα παιδιά της είναι άνεργα και «μακάρι να έρθει η ΧΑ να δείρει όσους φταίνε». Τον κρατούμενο στο αμπαρωμένο δωμάτιο που αποφάσιζαν οι φύλακες αν πείναγε ή αν χρειαζόταν παυσίπονο. Τον κύριο «οι αλβανοί  χάλασαν τα νοσοκομεία». Μια συνέλευση του προσωπικού για απεργία και μια επίσχεση εργασίας για πολλών μηνών δεδουλευμένα. Τον κουλ έλληνα που παρκάρει στις θέσεις των ασθενοφόρων «μόνο για δυο λεπτά μάνα μου». Τους διπλανούς, που δεν σταματάν να μιλούν για κάθε λογής φαγητά. Έναν μαλάκα γέρο, που βρήκε την ώρα να μου κάνει παρατήρηση για το μήκος των μαλλιών μου. Άπειρα σημειώματα σε κάθε αποθηκευτικό χώρο, που συνιστούν στο προσωπικό «οικονομία γιατί είναι τα τελευταία μας».
Και πάλι ντρίπλα κάνω και δεν μπαίνω στο θέμα. Και θα κάνω κι άλλη μία: Δεν είναι η πρώτη μας επαφή με Νοσοκομεία και πρέπει να πω ότι, μέχρι στιγμής, είχα να το λέω ότι μας περιποιήθηκαν άνθρωποι (νοσηλευτές και γιατροί) που έκαναν τη δουλειά τους με όρεξη, αξιοπρέπεια και –παρά τα όσα ακούγονται συχνά- χωρίς να πάρουν μια (καταλαβαινόμαστε πιστεύω). Τα γράφω τώρα αυτά και θυμάμαι τον Κώστα, γιατρό με τα όλα του, που ερχόταν στο θάλαμο κάθε μισάωρο και «πώς πάει Λευτέρη, όλα καλά?», τη Μαρία, μαία που με τη φωνή της λες και έσβηνε τον πόνο, το Χρήστο, που διδάσκει αξιοπρέπεια και ανθρωπιά εδώ και πολλά χρόνια. Όλη η μέχρι τώρα εμπειρία μου λειτουργούσε σαν ασπίδα απέναντι στη μιζέρια μιας άδικης κριτικής απέναντι στο Δημόσιο Νοσοκομείο.

Η πραγματική όμως δοκιμασία για τη Θεωρία είναι εκεί που η Πραγματικότητα της τα βάζει δύσκολα, και φυσικά όταν όλα σου πάνε κατ’ευχήν η υπεράσπιση του Δημόσιου Νοσοκομείου είναι απλή υπόθεση. Τι γίνεται όμως όταν ζήσεις την κακή πλευρά του? Πόσο εύκολο σου είναι μετά να το υπερασπιστείς?

Πραγματικά δεν θέλω να κάνω αυτή την ανάρτηση σαν κάτι άλλες πικραμένες που διαβάζω κατά καιρούς, που μας αραδιάζουν με κάθε λεπτομέρεια της περιπέτειές τους για να τους λυπηθούμε και να αναθεματίσουμε όλοι μαζί το κακό ΕΣΥ. Απλά θα πω (κι ό,τι κατάλαβες, κατάλαβες) ότι το να μπαίνεις στο νοσοκομείο με το μικρό ή μεγάλο σου πρόβλημα, και να βρίσκεσαι μυρμήγκι στις διαθέσεις ματαιόδοξων γιατρών και κομπλεξικών ειδικευόμενων, να γίνεσαι μπαλάκι στον ανταγωνισμό μεταξύ γιατρών για την «πελατεία» και το «όνομα», και τελικά να φτάνεις να διεκδικείς το αυτονόητο της νοσηλείας σου, δεν είναι και η καλύτερη φάση.

Παράδοξα, εκ πρώτης όψης, με το περιστατικό αυτό η πίστη μου στο Δημόσιο Νοσοκομείο τονώθηκε παρά υποχώρησε. Με βοήθησε κάτι που χτύπησε τ’αυτιά και τα μάτια μου στο διάδρομο. Λέει ο κύριος Χ στο νοσηλευτή «Α! ώστε μονιμοποιήθηκες? Ε, τότε ναααααα!» και κατεβάζει το χέρι του αργά-αργά προς τα γεννητικά του όργανα, «τους γράφεις όλους και αράζεις», συνέχισε. Τι πάει λοιπόν στραβά με το Δημόσιο? Η απάντηση είναι ΤΙΠΟΤΑ!!! Και σκοπεύω να το εξηγήσω λίγο αυτό πριν με περάσεις για παλαβό ή φανατικό.

Ο άνθρωπος που θέλει το Δημόσιο για να «αράξει», ο άνθρωπος που το χρησιμοποιεί για άγρα πελατών, ο εκβιαστής, ο δολοπλόκος ματαιόδοξος, η πριμαντόνα, ο καταπιεστικός προϊστάμενος, όλοι αυτοί είναι τύποι που δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με οτιδήποτε Δημόσιο. Αντιθέτως, αποτελούν την άρνησή του.  Αποτελούν την εισβολή των πιο ακραίων ατομικιστικών τάσεων και της ιδιώτευσης, την ευθεία προσβολή του Ιδιωτικού μέσα στο σώμα του Δημόσιου. Με την ίδια λογική, δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει το Δημόσιο Σχολείο για το ότι ο ιδιαιτεράκιας ψαρεύει πελατεία μέσα από την τάξη του, γιατί αυτή του η πρακτική είναι πρότυπο Ιδιωτικής πράξης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κάθε προσπάθεια «κάθαρσης» του Δημοσίου μέσω της εισαγωγής Ιδιωτικών χαρακτηριστικών, είναι καταδικασμένη να αποτυγχάνει, διότι ενισχύει ακριβώς εκείνα τα χαρακτηριστικά που προκάλεσαν το πρόβλημα από την αρχή.

Γιατί όμως το Δημόσιο δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στο Ιδιωτικό? Αυτή θα ήταν μια πιο σοβαρή ερώτηση που θα μπορούσε να απασχολήσει κάποιον. Η αλήθεια είναι ότι αυτό που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του δεν είναι ακριβώς το Δημόσιο, αλλά μια διαστρέβλωσή του: το Κρατικό. Η Υγεία και η Παιδεία στην ελλάδα (και σε όλα τα αστικά κράτη) δεν λειτούργησαν ποτέ υπό τον Δημόσιο Έλεγχο, στην πραγματικότητα υπήρξαν πάντα Κρατικές δομές, που σε ορισμένες περιόδους κάλυπταν τόσο μαζικά τις λαϊκές ανάγκες, που φάνταζαν σαν πραγματικά Δημόσιες. Σε πλήρη συνάρτηση με το συσχετισμό δύναμης, αλλά και τις ανάγκες και δυνατότητες του συστήματος, το Κρατικό μπορούσε να ντύνεται το μανδύα του Δημόσιου και να κερδίζει τη λαϊκή αποδοχή ως τέτοιο παρά το γεγονός ότι όλα τα εξουσιαστικά, ιεραρχικά στοιχεία ήταν μέσα του απολύτως ενεργά.

Είναι τραγικό, αλλά η Αριστερά έπεσε για χρόνια στην παγίδα αυτή. Ακόμη και οι πιο συνεπείς αριστερές φωνές είχαν πειστεί ότι ο δρόμος για την υγεία-παιδεία των αναγκών μας περνούσε μέσα από την (απλή) διεύρυνση του «δημόσιου» χαρακτήρα αυτών των Κρατικών δομών. Αυτό οδήγησε μεγάλα κομμάτια της Αριστεράς στην ενσωμάτωση. Το φαινόμενο ΔΗΜΑΡ, αριστερών που πήγαν στο ΠΑΣΟΚ ή και παραπέρα, ενός μεγάλου κομματιού μέσα στο ΣΥΝ κλπ κλπ εξηγείται με αυτούς τους απόλυτα υλικούς όρους και φυσικά όχι στη βάση ότι δεν κατάλαβαν καλά το Μαρξισμό. Όμως και το άλλο –το συνεπές ας πούμε- κομμάτι της Αριστεράς δεν πάει πίσω. Στη σημερινή περίοδο, που το σύστημα έχει αποφασίσει να αφαιρέσει τα «δημόσια» χαρακτηριστικά από τις δομές του (όχι τα Κρατικά. Το πολυδιαφημιζόμενο «λιγότερο κράτος» ήταν πάντα περισσότερο κράτος), η μαχητική Αριστερά εμφανίζεται σαν ο συνεπής υποστηρικτής του «δημόσιου», έτσι γενικά. Υπερασπιζόμαστε το Δημόσιο Σχολείο και μοιάζει σαν να υπερασπιζόμαστε αυτό εδώ το «δημόσιο σχολείο». Υπερασπιζόμαστε τη Δημόσια Υγεία και φαίνεται σαν να υπερασπιζόμαστε το συγκεκριμένο ΕΣΥ. Μιλάμε για Δημόσιες Μεταφορές, Ύδρευση, Ενέργεια κλπ και –δυστυχώς- ακουγόμαστε σαν απολογητές του πελατειακού συστήματος των αφεντικών.

Ε, λοιπόν αρκετά! Η δεξιά ρητορεία περί «βολεμένων που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στη χώρα» θα ακούγεται πειστική όσο δεν παίρνουμε τις αποστάσεις μας από το κράτος τους. Για να υπερασπιστούμε την Υγεία, πρέπει να μιλήσουμε για το Δημόσιο Έλεγχο πάνω στην Υγεία και τα οικονομικά του κράτους. Για να υπερασπιστούμε την Παιδεία, πρέπει να προβάλλουμε το σχέδιο του ελεύθερου σχολείου του μέλλοντος. Για να υπερασπιστούμε την ίδια μας την ύπαρξη είναι απαραίτητο πια να μιλήσουμε για τον Εργατικό Έλεγχο, την Αυτοδιαχείριση, να μιλήσουμε για το Σοσιαλισμό.

Έχοντας πει όλα αυτά, τι μας διασφαλίζει ότι οι άνθρωποι εκείνου του μέλλοντος θα είναι λιγότερο κρετίνοι απ’ότι είμαστε εμείς σήμερα? Η απάντηση είναι «τίποτα». Όμως θα ζουν σε ένα περιβάλλον που θα ενισχύει μέσα τους την αίσθηση του συλλογικού, που θα τους βάζει στη θέση τους όταν αναπτύσσουν ιδιωτικές συμπεριφορές. Αυτό πιστεύω ότι με τον καιρό θα αλλάξει και τη συνείδηση των ανθρώπων προς το καλύτερο με τον ίδιο τρόπο που τούτη εδώ η κοινωνία βγάζει από μέσα μας το χειρότερό μας εαυτό. Αξίζει τον κόπο να δοκιμάσουμε πάντως, ειδικά αν σκεφτείς ότι η άλλη επικρατέστερη λύση, της αλληλοσφαγής, μάλλον δεν θα οδηγήσει πουθενά. «Και η Ανθρώπινη Φύση?» θα μου πεις. Δεν ξέρω, δεν έδωσα ποτέ μεγάλη σημασία στις υπεριστορικές μεταφυσικές τρέλες, ειδικά εκείνες που δεν συνοδεύονται από εντυπωσιακά ονόματα, ιερά βιβλία, κεραυνούς και θαύματα…
Αναδημοσίευση από Αυθόρμητες Μεταβολές 
http://lefterisp.wordpress.com/

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ: ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ-ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ




Ρημάζουν την Υγεία

Σχεδόν 1,4 δις ευρώ επιχειρεί να κόψει από τις δαπάνες για την Υγεία το νέο πακέτο μέτρων χωρίς σε αυτό το νούμερο να συνυπολογίζονται οι περικοπές στο ειδικό μισθολόγιο των γιατρών και τα δώρα των υπόλοιπων εργαζομένων στα νοσοκομεία.
800 εκατομμύρια ευρώ από αυτά αφορούν περικοπές στη φαρμακευτική δαπάνη, 111 εκατομμύρια από τη μείωση στις δαπάνες των νοσοκομείων, 195 από μείωση του λειτουργικού κόστους του ΕΟΠΠΥ, 150 από ΣΔΙΤ καιιατρικό τουρισμό”, από ιδιωτικοποιήσεις δηλαδή στο χώρο των νοσοκομείων.
Οσον αφορά στη φαρμακευτική δαπάνη, από το καλοκαίρι η κυβέρνηση συζητούσε την απίστευτη πρόταση να οριστεί ετήσιο πλαφόν 1500 ευρώ για την ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη που μπορεί να καλύψει ένα ταμείο σε ένα ασφαλισμένο - με δύο λόγια να απαγορεύσει στους ασφαλισμένους να έχουν την απαραίτητη περίθαλψη τη στιγμή που θα τη χρειαστούν!
Το υπουργείο απέσυρεροσωρινά;) την πρόταση με την οποία ισχυριζόταν ότι θα εξοικονομούσε 182 εκατομμύρια. Αλλά τώρα, βάζοντας στόχο ναεξοικονομήσειτο σχεδόν πενταπλάσιο ποσό των 800 εκατομμυρίων ευρώ, συζητάειισοδύναμά της”: την εκτίναξη στις τιμές των φαρμάκων πρώτης γραμμής στα ύψη, με ταυτόχρονη αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων, καθώς επίσης και τη συμμετοχή στα νοσήλια – με το ίδιο αποτέλεσμα για τους ασφαλισμένους.
Τα 111 εκατομμύρια των περικοπών στα νοσοκομεία πάνε μαζί με το κλείσιμο νοσοκομείων και εκατοντάδων κλινικών μέχρι το τέλος του χρόνου, με την τρόικα να προτείνει την εκχώρηση αρμοδιοτήτων φύλαξης, καθαριότητας, υπηρεσιών σίτισης κλπ σε ιδιώτες και τηναξιοποίηση πλεοναζουσών νοσοκομειακών δομών” με συγχωνεύσεις νοσοκομείων και ενοικίαση μονάδων σε ιδιώτες.
Ιδιώτες
Σε μια περίοδο που ο κόσμος στρέφεται μαζικά προς τα δημόσια νοσοκομεία και γενικότερα τις δημόσιες δομές υγείας - με την αύξηση των εισαγωγών ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία να έχει αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο κατά 28% - η κυβέρνηση διαλύει το ΕΣΥ και τα νοσοκομεία, προκειμένου να ενισχύσει τις ιδιωτικές δαπάνες υγείας. Σε μια χώρα, που όπως αναφέρει το ΙΝΕ ΓΣΕΕ σε μελέτη του το 2010, οι ιδιωτικές δαπάνες έφταναν το 3,8% του ΑΕΠ, το υψηλότερο στην ΕΕ των 15, ενώ οι δημόσιες δαπάνες ήταν από τις χαμηλότερες, με δισεκατομμύρια ευρώ να καταλήγουν απο τις τσέπες ή τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων κατευθείαν στις τσέπες των Αποστολόπουλων και των Κοντομηνάδων.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Μόλις πριν από δέκα χρόνια τα ταμεία κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλίων, εξετάσεων και της φαρμακευτικής δαπάνης στα δημόσια νοσοκομεία. Πέρσι, από την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων (απογευματινή λειτουργία με 60ευρο και «εισιτήριο» των 5 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία) τα έσοδα για το διάστημα Ιανουαρίου - Απριλίου 2011 ήταν 25,5 εκατομμύρια ευρώ και τα έσοδα μόνο από τα απογευματινά ιατρεία για το πρώτο τετράμηνο του 2011 15,5 εκατομμύρια ευρώ. Σε αυτά δεν συνυπολογίζονται οι εργαστηριακές εξετάσεις από τις οποίες για το ίδιο χρονικό διάστημα, πχ στον Ευαγγελισμό οι ασθενείς κατέβαλλαν 263.700 ευρώ τον μήνα.
Φανταστείτε λοιπόν τι έχει να γίνει αν περάσουν τα νέα μέτρα. Την ίδια στιγμή, που η πρωτοβάθμια περίθαλψη έχει μειωθεί καθώς οι συμβεβλημένοι γιατροί του ΕΟΠΥΥ δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες, ο ΕΟΠΠΥ έδωσε την τηλεφωνική γραμμή του σε ιδιώτες με την τιμή να εκτινάσσεται από 0,03 ευρώ ανά κλήση σε πάνω από ένα ευρώ και από τις τέσσερις εταιρίες που ανέλαβαν να μας δείξουν στην πράξη πως ο ανταγωνισμός και η αγορά ρίχνουν τις τιμές αναβαθμίζοντας την παροχή υπηρεσιών υγείας...
απόσπασμα από Εργατική Αλληλεγγύη τ.1035

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΟΕΝΓΕ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

Τελικά η περικοπή στο ιατρικό μισθολόγιο δεν θα είναι ούτε 8%, ούτε 13%.
Θα είναι 18%!
Κι αυτό μέχρι στιγμής. Για αύριο δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει σφού το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, με το οποίο συναντήθηκε χτες η ΟΕΝΓΕ, αλλάζει σχεδιασμό και αυξάνει κάθε πρώί το ύψος της περικοπής.
Μόνο οργή επικρατούσε χτες όταν έγιναν γνωστά τα νέα, τα οποία συνεκτιμήθηκαν από το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ που συνεδρίασε αμέσως μετά τη συνάντηση από κοινού με δεκάδες προέδρους Ενώσεων στα κατάμεστα γραφεία της ΟΕΝΓΕ.
Οι αποφάσεις που λήφθηκαν στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ είναι οι εξής:
Οδηγούμαστε σε μετωπική ρήξη με την κυβέρνηση και ξεκινούμε κινητοποιήσεις διαρκείας μέχρι την ανατροπή της άκρως ανθυγιεινής κυβερνητικής πολιτικής.
  • Την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου πραγματοποιούμε 24ωρη απεργία
  • Από την Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου ξεκινούμε πανελλαδικά επίσχεση εργασίας ειδικών και ειδικευομένων σε όλα τα Νοσοκομεία και ΚΥ της χώρας
  • Το Σάββατο 6 Οκτωβρίου πραγματοποιούμε μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα και συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της χώρας για την προάσπιση της δημόσιας υγείας σε συντονισμό με άλλους κλάδους και κοινωνικούς φορείς.
  • Συμμετέχουμε στη γενική απεργία που θα προκηρύξουν οι συνομοσπονδίες σύντομα.
  • Ξεκινούμε άμεσα Γενικές Συνελεύσεις των Ενώσεων και Περιφερειακές Συσκέψεις σε όλη τη χώρα.
 Και έπεται συνέχεια
πηγήygeianet.gr

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

«Ονόματα και διευθύνσεις» ζητάει η δικαιοσύνη

Με ειδοποίησή της προς τις αρχές του ιδρύματος η ειρηνοδίκης Ιωαννίνων, η οποία αναπληρώνει τον πταισματοδίκη, από τις 22 Αυγούστου, ζητάει τα στοιχεία των προέδρων των συλλόγων, λέγοντας μάλιστα ό,τι με την απόφαση των συλλόγων να προσκαλέσουν τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας σε εκδηλώσεις ματαίωσης των εκλογών, κάλεσαν σε απείθεια «όλα τα μέλη ΔΕΠ, εργαζόμενους και φοιτητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων».
Η κλήση έχει προκαλέσει αναστάτωση στην πανεπιστημιακή κοινότητα, καθώς δεν ήταν σύνηθες γενικά να ζητούνται με αυτό τον τρόπο, από δικαστικές αρχές, τα προσωπικά στοιχεία των συνδικαλιστών μετά από κινητοποιήσεις. Υπενθυμίζεται ότι τις συγκεντρώσεις για τη ματαίωση των εκλογών κάλεσαν με αποφάσεις τους οι σύλλογοι των πανεπιστημιακών καθηγητών, των εργαζόμενων του ιδρύματος και οι φοιτητικοί σύλλογοι κάποιων τμημάτων, μετά από αποφάσεις είτε γενικών συνελεύσεων, είτε διοικητικών συμβουλίων, κατά πλειοψηφία, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις δηλαδή.
Μετά την παραγγελία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε, οι κατά τόπους εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν το προηγούμενο χειμώνα έρευνα για τις ματαιώσεις των εκλογών. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Ιωαννίνων κάλεσε και την οργανωτική επιτροπή των εκλογών στα Γιάννενα, πρόεδρος της οποίας είναι ο τέως πρύτανης Γιάννης Γεροθανάσης. Ονόματα συνδικαλιστών, όπως για παράδειγμα του προέδρου του συλλόγου ΔΕΠ και του συλλόγου εργαζόμενων στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, εμφανίστηκαν σε αναφορές της αστυνομίας, σχετικές με τα γεγονότα στα Γιάννενα και σε άλλα πανεπιστήμια όπως της Θεσσαλίας.
Τώρα, η διαδικασία έχει φτάσει στην αναζήτηση του ονοματεπωνύμου των προέδρων των συλλόγων, οι οποίοι πήραν απόφαση ματαίωσης των εκλογών, καθώς επίσης και της διεύθυνσης κατοικίας τους, σε μια διαδικασία που δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι στοχοποιεί πρόσωπα και συνδικαλιστική δράση, ανεξάρτητα αν διαφωνεί ή συμφωνεί κανείς με τις αποφάσεις που πάρθηκαν κατά πλειοψηφία.
Οι εκλογές αναβλήθηκαν τρεις φορές συνολικά στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και τελικά «πάγωσαν» κατόπιν, όταν άλλαξε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Τώρα, οι πρυτανικές αρχές θα πρέπει να κάνουν τις εκλογές μέχρι το τέλος της χρονιάς. 
Πηγή: http://agon.gr/news/117/ARTICLE/18363/2012-09-01.html#.UEHXUYSjoFU.blogger