Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Σε κλοιό καταλήψεων τα πανεπιστήμια - Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Πέμπτη

Αθήνα
Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους οι φοιτητές κατά του νέου νόμου-πλαισίου για τα ΑΕΙ, καθώς συνεχίζεται το ντόμινο καταλήψεων στις πανεπιστημιακές σχολές. Αύριο, Πέμπτη, διοργανώνεται στα Προπύλαια πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.

Υπό κατάληψη βρίσκονται επτά τμήματα του Παντείου Πανεπιστημίου, εννέα τμήματα του Πολυτεχνείου Αθήνας, τρία τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Μαθηματικό και Βιολογικό), 18 από τα 21 τμήματα του Πανεπιστημίου Πάτρας, τρία τμήματα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έξι τμήματα του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Οι συνελεύσεις συνεχίζονται σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, οι πρόεδροι των οποίων συνεδριάζουν εντός της ημέρας για να καθορίσουν την στάση τους.

Στο Πανεπιστήμιο Πατρών, φοιτητές της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς διέκοψαν τις εξετάσεις, καλώντας τους συμφοιτητές τους να συμμετάσχουν στη γενική συνέλευση που γινόταν σε αμφιθέατρο του ιδρύματος με αίτημα καταλήψεων. Τελικά, αποφασίστηκε όσοι θέλουν να συμμετάσχουν στη γενική συνέλευση να ξαναδώσουν εξετάσεις στο τέλος της εξεταστικής περιόδου και όσοι θέλουν να συνεχίσουν τις εξετάσεις τους.

Την ίδια ώρα, τα Πολυτεχνεία Αθήνας και Κρήτης, το Δημοκρίτειο Θράκης, το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ανέστειλαν την εξεταστική τους περίοδο.
Αναδημοσίευση από in.gr

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Αναστολή της εξεταστικής εως και 7/9

Η συγκλητος του Πανεπιστημιου Ιωαννινων αποφασισε ομοφωνα οτι η εναρξη της εξεταστικης αναβαλεται για τις 8/9(με εγγυηση οτι δεν θα χαθει η εξεταστικη ) για να πανε φοιτητες και καθηγητες σε Γενικες Συνελευσεις και να αποφασισουν τις κινητοποιησεις τους εναντια στο νομο. Επισης εξεφρασαν την αντιθεση τους στον νομο Διαμαντοπουλου με σχετικο κειμενο http://www.uoi.gr/announcements/system/attachments/4021.doc

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΑΑΚ Σχήματα Ιωαννίνων για το νέο νόμο πλαίσιο

ΟΛΟΙ,ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ,μετά την πραξικοπηματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος στις 29 Ιούνη, έχει χάσει κάθε ψήγμα νομιμοποίησης στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και της νεολαίας. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Μαΐου και του Ιούνη, η κυβέρνηση αυτή, σπεύδει μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει μία σειρά από αντιλαϊκές τομές, θεωρώντας πως μπορεί να αποφύγει τον οδοστρωτήρα των κοινωνικών αντιδράσεων.
Ο νέος νόμος-πλαίσιο που ψηφίστηκε στις 24/8, έρχεται να καταργήσει το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο έτσι όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα και να το προσδέσουν στο άρμα του μνημονίου δίνοντας στη νεολαία κατάρτιση, μισή δουλειά και μισές ελευθερίες για μισή ζωή. Στο στόχαστρο μπαίνουν οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί των κατώτερων βαθμίδων και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων. Με το νόμο αυτό, οι διοικήσεις των πανεπιστημίων θα αποτελούνται από τα Συμβούλια Διοίκησης, η σύνθεση των οποίων θα περιλαμβάνει τόσο πανεπιστημιακούς αλλά και στελέχη επιχειρήσεων, διευρύνοντας έτσι μια αγοραία αντίληψη σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που επιβάλλει η έρευνα να υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου, και οι σπουδές ,άμεσα καθοριζόμενες από τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς, να βαραίνουν αποκλειστικά τις πλάτες των φοιτητών και των οικογενειών τους.
Το πανεπιστήμιο του μνημονίου ετοιμάζεται να βγάλει τους εργαζόμενους του μνημονίου, χωρίς δουλειά, με μισθό πείνας, ελαστικούς και αναλώσιμους. Διαλύεται συνολικά η λογική των ενιαίων πτυχίων και των γνωστικών αντικειμένων. Η δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης επαγγελματικών κι εργασιακών δικαιωμάτων αφαιρείται μέσω της κατάργησης των πτυχίων και της αντικατάστασης τους από τις πιστωτικές μονάδες για κάθε φοιτητή, προετοιμάζοντας έτσι τη γενιά των 592 ευρώ, της ανασφάλιστης, ελαστικής εργασίας, όπως ακριβώς ορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Οι σπουδές χάνουν τον ενιαίο ιστό τους και μετατρέπονται σε ένα άθροισμα δεξιοτήτων και πληροφοριών που ο καθένας κατέχει και αγοράζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Οι πρυτάνεις ,επί της ουσίας, θα διορίζονται από το ίδιο το υπουργείο και δε θα εκλέγονται από την πανεπιστημιακή κοινότητα, για να μπορεί ακριβώς να ελέγχει ασφυκτικά τη λειτουργία του (όπως γινόταν περίπου και στην χούντα).Η συμμετοχή των φοιτητών περιορίζεται στην εκλογή 1 μέλους που θα συμμετέχει στο συμβούλιο διοίκησης, ενώ η δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων στο όργανα συνδιοίκησης παύει. Τέλος επιχειρεί να τελειώσει με το πανεπιστήμιο-κέντρο αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και συλλογικής δράσης. Καταργείται το Πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρος ανάπτυξης και προάσπισης των αγώνων του φοιτητικού και του λαϊκού κινήματος, ενώ δημιουργείται ένα συνολικό, αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας κυρίως για τους φοιτητές αλλά και για τους καθηγητές. Ο νόμος διαμορφώνει για το φοιτητή μια ασφυκτική καθημερινότητα, όπου θα πρέπει να τρέχει διαρκώς απ’ το αμφιθέατρο στο εργαστήριο για προλάβει να τελειώσει τη σχολή πριν τον διαγράψουν. Συνολικά, επιχειρείται η πλήρης παράδοση του πανεπιστημίου στα συμφέροντα του κεφαλαίου και στη μνημονιακή πολιτική. Μέσα από την ένταση των επιχειρηματικών κριτηρίων σε κάθε έκφανση της λειτουργίας του πανεπιστημίου, επιχειρείται να αναδειχθεί σε κυρίαρχο δόγμα το κυνήγι του κέρδους κι ο περιορισμός του κόστους εκπαίδευσης.
Θέλουν να διαλύσουν κάθε λαϊκή κατάκτηση, τη δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση, να κάνουν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προνόμιο των οικονομικά ισχυρών. Θέλουν να φέρουν στην Ελλάδα όλες αυτές τις αλλαγές που έχουν εφαρμοστεί σε αρκετές χώρες του δυτικού κόσμου. Αλλαγές που έφεραν μια πραγματικότητα ενάντια στην οποία εξεγείρονται οι νέοι σε όλο τον κόσμο, από τη Γαλλία και την Αγγλία μέχρι τη Χιλή.
Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, θα τεθούν στην προμετωπίδα του αγώνα ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου αλλά και συνολικά στις αντιδραστικές αλλαγές στην παιδεία και την κοινωνία που φέρνει ακατάπαυστα η κυβέρνηση ακόμα και μέσα στον Αύγουστο για να προλάβει τα χρονοδιαγράμματα ΕΕ-ΔΝΤ. Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να βγει ξανά στο προσκήνιο με μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις, όπως το 1990-91, το 1998 και στους ηρωικούς αγώνες του 2006-07, μαχητικά κι ανυποχώρητα, με τα μάτια στραμμένα σε όλη την κοινωνία, που αντίστροφα το παρακολουθεί για να πάρει θάρρος κι έμπνευση ξεσηκωμού. Τα πανεπιστήμια δε νοείται και δεν πρόκειται να λειτουργήσουν με αυτόν το νόμο. Τα πανεπιστήμια να γίνουν κέντρα αγώνα για την ανατροπή του νόμου και της αντιλαϊκής πολιτικής. Καλούμε κάθε κοινωνική κατηγορία εντός του πανεπιστημίου και κάθε πολιτική δύναμη σε ανυποχώρητο αγώνα για να ανατραπεί ο νόμος που διαλύει και τσακίζει το δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο.
Τώρα είναι η ώρα του ξεσηκωμού. Καλούμε άμεσα τους φοιτητές, τους δασκάλους, του καθηγητές, τους μαθητές και όλη την κοινωνία να παλέψουμε από κοινού για να μην εφαρμοστεί αυτό το νομοσχέδιο, για την ανατροπή όλης της βάρβαρης πολιτικής, που οδηγεί τους εργαζόμενους και τους νέους στη φτώχεια και την εξαθλίωση, αλλά και για την ήττα και την πτώση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που καταδυναστεύουν τις ζωές μας.
Τους περασμένους μήνες βρεθήκαμε όλοι μαζί στους δρόμους και τις πλατείες. Να βρεθούμε και πάλι. Μπορούμε να τους νικήσουμε…

Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΔΕ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ-Η ΑΝΤΙΛΑϊΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ.ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
ΕΑΑΚ - σχήματα Ιωαννίνων

Πανεπιστήμια Νταχάου με λογότυπα χορηγών

Oξύνει τους ταξικούς φραγμούς ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ

Mόνο καταμεσής του Αυγούστου μπορούσε να περάσει ο νόμος - έκτρωμα που ψήφισε στη Βουλή ο νεοφιλελεύθερος συρφετός ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - Ακροδεξιάς και Ντόρας! Πρόκειται για ένα σκοταδιστικό νόμο που συνταιριάζει τις πιο αντιδημοκρατικές, αυταρχικές παραδόσεις του παρελθόντος με την πλήρη υποταγή στην αγορά που θα αποφασίζει στο εξής για τη χρηματοδότηση κι επομένως για την ίδια την ύπαρξη τμημάτων και σχολών.
Ο νέος νόμος πλαίσιο πάνω απ’ όλα όμως οξύνει σε πρωτοφανές επίπεδο για τις τελευταίες δεκαετίες τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. Πετάει έξω τα παιδιά της εργατικής τάξης από την τριτοβάθμια εκπαίδευση με πολλούς τρόπους.

                                       (σκίτσο Γ. Ιωάννου από το Έθνος
                                    
του Λεωνίδα Βατικιώτη 



 Αρχικά με τους χρονικούς περιορισμούς που θέτει στη φοίτηση. Στη συνέχεια με την καθιέρωση διδάκτρων στον δεύτερο και τρίτο κύκλο σπουδών. Και τέλος μέσω του περιορισμού της δημόσιας χρηματοδότησης που θα θέσει υπό αίρεση τις δαπάνες φοιτητικής μέριμνας και ακόμα την ύπαρξη πολλών σχολών. Ήδη, από Σεπτέμβρη αναμένονται σαρωτικές συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων που ως ζητούμενο θα έχουν την άμεση μείωση των δαπανών και αποτέλεσμα τη στέρηση του δικαιώματος στην παιδεία χιλιάδων νέων παιδιών από τα πιο φτωχά στρώματα.

Ο νόμος της Διαμαντοπούλου καταφέρνει επίσης τη φαλκίδευση του δημόσιου χαρακτήρα των σχολών και κατ’ επέκταση της δημόσιας παιδείας αναγκάζοντας τις σχολές να αναζητήσουν χορηγούς από τον ιδιωτικό τομέα. Τα προγράμματα σπουδών και τα ίδια τα μαθήματα κατ’ επέκταση θα αναπροσαρμοστούν έτσι ώστε να είναι συμβατά με τις ανάγκες της αγοράς και δη συγκεκριμένων επιχειρήσεων που μπορεί να αποτελέσουν δυνητικούς χρηματοδότες. Για εκείνα δε τα τμήματα που το περιεχόμενο των μαθημάτων τους δεν εφάπτεται με τις ανάγκες της ιδιωτικής οικονομίας και δεν πρόκειται ποτέ να έχουν την... τιμή να καθιερώσουν οι χορηγοί «επώνυμες έδρες» όπως προβλέπεται στο νόμο, αυτό που τα περιμένει είναι παρακμή και στο τέλος, κλείσιμο! Για να επιτευχθεί δε ο αναπροσανατολισμός των σχολών στην κατεύθυνση της πλήρους υπαγωγής τους στην ιδιωτική οικονομία καθιερώνεται το Συμβούλιο του Ιδρύματος στο οποίο αναθέτονται όλες οι διοικητικές και ελεγκτικές αρμοδιότητες, πλην των ακαδημαϊκών, όπου τα 6 από τα 9 μέλη του (ως προς το παρόν) δεν θα προέρχονται από το εσωτερικό του Ιδρύματος.

Η επέλαση των ιδιωτών παρασέρνει και τις τελευταίες δημοκρατικές κατακτήσεις που είχαν απομείνει, όπως για παράδειγμα το (κουτσουρεμένο μετά το νόμο Γιαννάκου) άσυλο, που πλέον καταργείται οριστικά, προς δόξαν της καταστολής που ανεμπόδιστα πλέον θα διαβαίνει τις πύλες του Πολυτεχνείου, όπως έκανε η χούντα το 1973. Να το, λοιπόν, επιτέλους, το πολυσυζητημένο τέλος της μεταπολίτευσης! Το αντιδημοκρατικό παραλήρημα του νόμου - πλαίσιο κορυφώνεται με την κατάργηση των παραταξιακών ψηφοδελτίων, που οδηγεί στην παρανομία την πολιτική και κομματική ένταξη(!) και την εξαφάνιση στην πράξη της φοιτητικής συμμετοχής που συνέβαλλε στη λογοδοσία και τη διαφάνεια!

Το πανεπιστήμιο που επιδιώκουν να δημιουργήσουν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ και Ντόρα σε αγαστή συνεργασία με το ΔΝΤ και την ΕΕ δεν είναι μόνο ταξικό, ιδιωτικό και αυταρχικό, είναι ταυτόχρονα και πανεπιστήμιο της αμορφωσιάς και της παπαγαλίας. Η θέσπιση των κύκλων σπουδών και η αντιστοίχηση των μαθημάτων σε πιστωτικές μονάδες (60 κατ’ έτος) αποστεώνει την παρεχόμενη μόρφωση εγκλωβίζοντάς την σε ένα κυνήγι πιστωτικών μονάδων μέχρι να συμπληρωθεί ο μαγικός αριθμός. Και τότε το πτυχίο δεν θα ανταποκρίνεται σε μια βαθιά γνώση του επιστημονικού αντικειμένου αλλά στην τυπική κατάρτιση και την απόκτηση δεξιοτήτων με υψηλή ζήτηση στην αγορά. Βοϊδοσχολές θα κάνουν με άλλα λόγια τα πανεπιστήμια, κατ’ εικόνα και ομοίωση της αθλιότητας του χειμαζόμενου ιδιωτικού τομέα. Εποχή που βρήκαν κι αυτοί να αναγορεύσουν ως πρότυπο την ιδιωτική οικονομία... Κι αυτά, να σημειωθεί, με τη σφραγίδα της ΕΕ και των οδηγιών της Μπολόνια.
Βαρύς είναι ο πέλεκυς που θα πέσει και στη λαοθάλασσα των διδασκόντων. Η καθιέρωση τριών αντί για τεσσάρων βαθμίδων καθηγητών και παράλληλα η συνεχής αξιολόγησή τους (κάθε πέντε χρόνια) θα υποβαθμίσει όχι μόνο τα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματά τους αλλά ταυτόχρονα θα νεκραναστήσει και τον αυταρχισμό της έδρας.

Τα παραπάνω υπογραμμίζουν πως πρόκειται για ένα βαθιά αντιδραστικό και οπισθοδρομικό κατασκεύασμα που επιχειρεί να ανατρέψει εκ βάθρων τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με βάση τα λόγια της ίδιας της υπουργού, 18 μήνες προετοιμασίας απαιτήθηκαν για να φτιαχτεί αυτός ο νόμος, στον οποίο δήλωσαν υποταγή όλες οι πτέρυγες της αστικής τάξης μέσα στη Βουλή. Από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μέχρι της Δεξιάς, του ΛΑΟΣ και της Ντόρας, γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων τους ακόμα και τις συνταγματικές παραβιάσεις που διαπιστώθηκαν με βάση τη γνωμοδότηση του επιστημονικού συμβουλίου της Βουλής. Επάνω δηλαδή στο πιο νεοφιλελεύθερο και αντιδημοκρατικό νόμο για την παιδεία δημιουργήθηκε η πιο σαρωτική συναίνεση που έχει υπάρξει στη Βουλή, λειτουργώντας παράλληλα και ως τροχιοδεικτική βολή για σενάρια κοινοβουλευτικής χούντας που δουλεύονται στο παρασκήνιο προκειμένου να επιβληθεί ο νέος ολοκληρωτισμός. Η ψήφιση του νόμου - πλαίσιο ήταν επομένως σημείο - σταθμός για την αντιδραστική μετάλλαξη του πολιτικού συστήματος. Το γεγονός όμως ότι αυτός ο νόμος ψηφίστηκε από τα τέσσερα πέμπτα της Βουλής δεν υπογραμμίζει τη νομιμοποίησή του ούτε εγγυάται την εφαρμογή του! Σημείο αδυναμίας και όχι υπεροχής τους είναι ότι επέβαλαν σε όλους τους βουλευτές –πλην της Αριστεράς– να σηκώσουν τα χέρια τους σαν στρατιωτάκια...

Σε αυτό το πλαίσιο η μάχη για την ανατροπή του, όπως συνέβη, για παράδειγμα, με το νόμο 815 (που κι αυτός ψηφίστηκε σε θερινό τμήμα της Βουλής το 1978), αναδεικνύεται σε μια από τις κρισιμότερες μάχες του τελευταίου χρονικού διαστήματος, που αφορά όλη την κοινωνία κι όχι μόνο το χώρο της εκπαίδευσης. Τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια που έχουν οριστεί για τις 1 και 8 Σεπτέμβρη μπορούν να αποτελέσουν ένα πρώτο πλήγμα στην κυβέρνηση.

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Αναδημοσίευση